Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 67/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CZ 67/12
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 67/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 lipca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Owczarek

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 w sprawie z powództwa A. M.

7 przeciwko Fabryce Styropianu „A.” B., C., F., K.,

8 M. – Spółce Jawnej w K.

9 o ustalenie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2012 r.,

11 zażalenia strony pozwanej

12 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 30 listopada 2011 r.,

14 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Sąd drugiej instancji odrzucił, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw.

17 z art. 3982

18 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną strony pozwanej jako niedopuszczalną, bo wniesioną w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 złotych.

19 Uznał, że sprawa o ustalenie nieważności uchwały wspólników pozwanej spółki jawnej, dotyczącej rozliczania kosztów związanych z wyjazdami wspólnika w sprawach spółki, jest sprawą o prawa majątkowe, a wartość przedmiotu zaskarżenia została, m. in. w skardze kasacyjnej, wskazana na kwotę 5 000 zł. W zażaleniu pozwanej, zaskarżającej powyższe postanowienie, stwierdzono że przedmiotem zaskarżonej uchwały jest uregulowanie korporacyjnych praw wspólników w postaci badania celowości i zasadności ponoszonych przez spółkę wydatków na wyjazdy służbowe wspólników. Skoro zatem uchwała reguluje kwestie związane z wykonywaniem uprawnień osobistych wspólników, to sprawa nie ma charakteru majątkowego, a zatem o dopuszczalności skargi kasacyjnej nie rozstrzyga wartość przedmiotu zaskarżenia, wywodzi żaląca.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

22 Stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10 (OSNC 2011/11/117), której Sąd Najwyższy nadał moc zasady prawnej, sprawa m. in. o stwierdzenie nieważności uchwały organów Spółdzielni jest sprawą o prawa niemajątkowe, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna, ale tylko wówczas, jeżeli przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa lub obowiązki o charakterze niemajątkowym.

23 Nie może więc być jakichkolwiek wątpliwości, że o charakterze sprawy, m. in. także o stwierdzenie (ustalenie) nieważności uchwały wspólników spółki jawnej, rozstrzyga przedmiot zaskarżonej uchwały, a ściślej charakter praw lub obowiązków będących przedmiotem zaskarżonej uchwały.

24 3

25 Żaląca nie kwestionuje, że przedmiotem spornej uchwały wspólników spółki jawnej jest określenie zasad rozliczania kosztów związanych z wyjazdami wspólników w sprawach spółki. Z uchwały tej wynika (k. 14), że pisemna akceptacja kosztów wyjazdu, dokonana przez co najmniej dwóch wspólników, jest niezbędnym warunkiem uznania poniesionych kosztów i ich wypłaty.

26 Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest więc obowiązek wspólników dokonana akceptacji bądź odmowy akceptacji kosztów wyjazdu poniesionych przez innego wspólnika, jako niezbędny warunek uznania poniesionych przez wspólnika kosztów wyjazdu służbowego i w konsekwencji przesłanka ich wypłaty. Przedmiotem tej uchwały są więc obowiązki o charakterze majątkowym, bo ich wykonanie pociąga za sobą określone konsekwencje majątkowe w postaci wypłaty bądź odmowy wypłaty kosztów, poniesionych w związku z wyjazdami wspólników w sprawach pozwanej Spółki.

27 Sprawa o stwierdzenie (ustalenie) nieważności takiej uchwały jest więc sprawą o prawa majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej rozstrzyga wartość przedmiotu zaskarżenia.

28 Pozwana określiła w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia kwotą 5 000 zł (k. 188), a więc niższą od minimalnego progu określonego w art. 3982

29 § 1 k.p.c.

30 W tej sytuacji Sąd Apelacyjny zasadnie odrzucił skargę kasacyjną jako z tego powodu niedopuszczalną, a zażalenie pozwanej jako bezzasadne należało oddalić na podstawie art. 39814

31 k.p.c. w zw. z art. 3941

32 § 3 k.p.c.

33 md

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 1 orzeczeniu.

  1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2013 r., II CSK 176/13