Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II CZ 66/05

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CZ 66/05
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 66/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 sierpnia 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Józef Frąckowiak

6 SSN Zbigniew Kwaśniewski

7 w sprawie ze skargi F. G. i Parafii (…) w K.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia 11 lutego 2000 r. sygn. akt I Ns (…) z wniosku M. S. o sprostowanie aktu urodzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2005 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie

9 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i odrzucił zażalenie uczestników postępowania F. G. i Parafii (…), od postanowienia tego Sądu z dnia 27 czerwca 2003 r., powołując się na zawinienie pełnomocnika uczestników postępowania w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Zdaniem Sądu dokonanie wadliwie dobranej czynności procesowej przez profesjonalnego pełnomocnika należy uznać za działania noszące znamiona niedbalstwa, które to obciążają samą stronę.

10 Uczestnicy postępowania w zażaleniu, podnosząc, że po ich stronie nie doszło do zawinienia w uchybieniu terminowi, wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 2

13 Zażalenie uczestników nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie uczestnicy, na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 czerwca 2003 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wnieśli kasację, którą Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 22 października 2003 r. odrzucił, na które zażalenie do Sądu Najwyższego został oddalone postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2004 r.

14 Uczestnicy wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 27 czerwca 2003 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania, argumentując, że dopiero Sąd Najwyższy w swoim orzeczeniu rozstrzygnął kwestię, czy na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania przysługuje kasacja czy zażalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Przesłanką warunkującą zasadność przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest ustalenie, czy strona bez swojej winy uchybiła terminowi. Jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na względzie działania pełnomocnika. Zgodnie bowiem z utrwalonym poglądem działania pełnomocnika, jak i osób, którymi się on posługuje, obciążają samą stronę.

16 Od zawodowego pełnomocnika należy oczekiwać profesjonalnego działania i zachowania należytej staranności. Rozróżnianie orzeczeń merytorycznych oraz formalnych i związany z tym dobór przysługujących środków prawnych należy do kwestii wyjaśnionych i niewywołujących kontrowersji. Od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi nie przysługuje apelacja, ani skarga kasacyjna, lecz zażalenie na warunkach przewidzianych w ustawie. Nieumiejętność doboru właściwych środków zaskarżenia przez pełnomocnika jest okolicznością zawinioną, nie uzasadniającą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nie można więc uznać, że uzasadniony jest pogląd, iż dopiero powołane orzeczenie Sądu Najwyższego rozwiało wszelkie wątpliwości w tym względzie i przesądziło definitywnie jaki środek zaskarżenia przysługiwał uczestnikom na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.

17 Nie ma więc podstaw do podważania prawidłowości postanowienia Sądu Okręgowego o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i odrzuceniu zażalenia zwłaszcza, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych (art. 169 § 4 k.p.c.). 3

18 Z powyższych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. art.

19 39821

20 k.p.c. i art. 3941

21 § 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).

Powołane przepisy