Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2007 r., II CZ 60/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2007 r., II CZ 60/07

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 60/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 19 września 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

5 SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

7 w sprawie z powództwa A.M.

8 przeciwko M.S.

9 o pozbawienie tytułu wykonalności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2007 r.,

12 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 listopada 2006 r.,

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Postanowieniem z dnia 28 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił jako nieopłaconą skargę kasacyjną powoda uznając, że pomimo uzyskania przez powoda zwolnienia od kosztów sądowych był on obowiązany uiścić jednak opłatę podstawową w kwocie 30,- zł.

16 W zażaleniu powód zarzucił, że wymóg uiszczenia opłaty podstawowej nie dotyczył jego sytuacji, w której skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik ustanowiony z urzędu i nie otrzymał od Skarbu Państwa zaliczki na realizację obowiązku opłacenia skargi kasacyjnej.

17 Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Przepis art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 167, poz. 1398) nie pozostawiał wątpliwości, że każda osoba zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych, bez względu na to, czy jednocześnie była reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, miała obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej. Zasadnie zatem Sąd Apelacyjny skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 3986

18 § 2 k.p.c. Zażalenie podlegało oddaleniu na

19 podstawie art. 39814

20 w zw. z art. 3941

21 § 3 k.p.c.

22 db