Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2007 r., II CZ 57/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2007 r., II CZ 57/07

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 57/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 19 września 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 w sprawie z powództwa Miasta P. Zarządu Komunalnych

7 Zasobów Lokalowych w P.

8 przeciwko E. S. i D. S.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2007 r.,

12 zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2007 r.,

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 W sprawie z powództwa Miasta P. przeciwko E. S. i D. S. o zapłatę Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 maja 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych od wyroku tegoż Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że w skardze kasacyjnej nie zamieszczono uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt

16 3 k.p.c.) jest koniecznym elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, którego brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania skargi rozpoznaniu (art. 3989

17 § 1 k.p.c.). Brak uzasadnienia wniosku

18 o przyjęcie skargi do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym, stanowi wadę która uniemożliwia traktowanie pisma jako skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej i skutkuje jej odrzuceniem.

19 W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwane domagały się jego uchylenia. Podniosły, że ich skarga kasacyjna zawiera wymagany art. 3984 § 1 pkt

20 3 k.p.c. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z z jego uzasdnieneim. Wniosek ten został wyartykułowany w pkt 5 złożonej skargi (strona 2). Wskazano tam również ustawową przesłankę konieczną dla poddania skargi rozpoznaniu, a mianowicie okoliczność, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1

21 pkt 4 k.p.c.). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie i uzasadnienie faktu oczywistej zasadności skargi zawarte jest w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Trudno bowiem dowodzić oczywistego uzasadnienia skargi kasacyjnej, w sposób inny niż poprzez przedstawienie i uzasadnienie podstaw skargi. Skarżące uzasadniając podstawy skargi kasacyjnej uzasadniały również wniosek o jej przyjęcie.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

23 Przedstawione w zażaleniu stanowisko w istocie sprowadza się do tego, że w przypadku powoływania się w skardze kasacyjnej na przesłankę wymienioną w art. 3989

24 § 1 pkt 4 k.p.c. tzn., że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, 3

25 wystarczy podać tę przesłankę, bez potrzeby uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z poglądem tym nie można się zgodzić. Przepis art. 3984

26 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przepis ten nie zawiera wyjątków. Zatem, bez względu na to czy przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ma być występowanie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych czy też zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien zostać uzasadniony. Wskazanie jednej lub więcej przesłanek wymienionych w art. 3989

27 § 1 k.p.c. nie jest jeszcze

28 uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący powinien wskazać dlaczego – jego zdaniem powoływana przesłanka istnieje. Uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacji, gdyż z zestawienia art. 3984 § 1 pkt 2 i 3

29 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna powinna zawierać oba uzasadnienia. Stosownie do art. 3986

30 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna niespełniająca wymogów określonych w art. 3984

31 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu. Zatem, orzeczenie Sądu Apelacyjnego uznać należy za trafne.

32 Z powyższych względów na mocy art. 39814

33 k.p.c. w zw. z art. 3941

34 § 3 k.p.c.

35 Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.