Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2009 r., II CZ 41/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2009 r., II CZ 41/09

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 41/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 września 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Jan Katner

5 SSN Marian Kocon

6 w sprawie z powództwa "T." - Spółki Akcyjnej

7 przeciwko "S." - Spółce Jawnej

8 oraz D.G. i M.G.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2009 r.,

11 zażalenia strony pozwanej -

12 "S." - Spółki Jawnej

13 na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

14 z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt [...],

15 oddala zażalenie.

16 2

Uzasadnienie

17 Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r. odrzucił – jako niedopuszczalną (art. 3982

18 § 2 pkt 3 k.p.c.) - skargę kasacyjną pozwanej Spółki od wyroku Sądu II instancji, na podstawie którego oddalona została apelacja od wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym.

19 Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Pogląd pełnomocnika strony skarżącej, według którego każde orzeczenie sądu drugiej instancji podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, jeśli tylko skarżący uzna je za niesprawiedliwe i niezgodne z prawem, nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w obowiązującym stanie prawnym. Skarżący powołując się na art. 45 Konstytucji, pominął art. 176 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 3982 § 2 pkt 3

21 k.p.c. Zażalenie, jako oczywiście bezzasadne, należało oddalić (art. 39814 w zw.

22 z art. 3941

23 § 3 k.p.c.).