Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2010 r., II CZ 26/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2010 r., II CZ 26/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 26/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 września 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

5 SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

6 SSN Grzegorz Misiurek

7 w sprawie z wniosku B. U.

8 przy uczestnictwie S. S.

9 o zniesienie współwłasności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania

11 na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt V WSC (…) [V Ca (…)],

12 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

13 Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie V WSC (…) odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania S. S., w sprawie z wniosku B. U. o zniesienie współwłasności, od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie V Ca (…).

14 Przyczyną odrzucenia skargi było niespełnienie przez nią wymagań formalnych określonych w art. 3984

15 k.p.c., w szczególności wskutek nieprawidłowego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący został wezwany przez Sąd Okręgowy do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu 2

16 oraz uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ale wykonał tylko pierwszą część wezwania. W związku z tym na podstawie art. 3986

17 § 2 k.p.c. skarga została

18 postanowieniem odrzucona.

19 Postanowienie to zaskarżył zażaleniem uczestnik postępowania, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3981

20 § 2 k.p.c. oraz art. 3986

21 § 2 k.p.c.

22 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię, w sytuacji, gdy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania spełnia, jego zdaniem, wszystkie wymagania przewidziane prawem, a więc wniosek sporządzony jest prawidłowo i skarga nie powinna zostać odrzucona.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Zażalenie podlega odrzuceniu z tej przyczyny, że zostało wniesione przez osobę, która nie wykazała pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym, w tym także do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego. Występujący z urzędu w postępowaniu przed sądem powszechnym pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, przy czym powodem odrzucenia skargi było wskazane na wstępie niedopełnienie przez skarżącego, zdaniem Sądu, warunków formalnych wniesienia skargi kasacyjnej. Tymczasem z akt sprawy V Ca (…) Sądu Okręgowego w G. nie wynikało, że wnoszący je adwokat jest ustanowiony z urzędu także w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (art. 871

25 § 1 k.p.c.; por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu

26 Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122). Wobec tego Przewodniczący Wydziału w Sądzie Najwyższym, zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2010 r. wezwał podpisanego pod zażaleniem adwokata do wykazania w terminie 7-dniowym, że jest umocowany do występowania w imieniu uczestnika także przed Sądem Najwyższym (por. postanowienie SN z dnia 17 października 2009 r., III CZ 55/09, OSN-ZD 2010, Nr C, poz. 73). Wezwanie to zostało doręczone dnia 4 maja 2010 r., ale w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony wezwanego adwokata, nie ma także wymaganego pełnomocnictwa.

27 W takiej sytuacji, mając na względzie art. 871

28 § 1 k.p.c. należy uznać,

29 że zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 3941 § 3 i art.

30 39821

31 k.p.c.