Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 153/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 153/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 153/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 grudnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Hubert Wrzeszcz

6 SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa W. B.

8 przeciwko I. B.

9 o rozwód,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., zażalenia powoda

11 na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt I ACz (…), odrzuca zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2010 r. odrzucono zażalenie powoda W. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2010 r. odrzucające zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające pozew w sprawie o rozwód.

13 Na powyższe postanowienie powód wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 3941

14 k.p.c. w zw. z art. 3982

15 § 2 k.p.c.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z art. 3941

18 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o 2

19 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Natomiast w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981

20 k.p.c., a także postanowień wydanych w

21 wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w sprawie o rozwód, tj. w sprawie w której skarga kasacyjna z mocy ustawy nie przysługuje (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.).

22 Zażalenie wniesione przez powoda jest więc z mocy prawa niedopuszczalne (art. 3941 §

23 2 k.p.c.).

24 Wniesione zażalenie podlegało więc odrzuceniu stosownie do art. 3941 § 3 w zw.

25 z art. 39821

26 , w zw. z art. 373 k.p.c.