Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2012 r., II CZ 152/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2012 r., II CZ 152/11

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 152/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 2 lutego 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 w sprawie z wniosku S. L.

7 przy uczestnictwie "P. – W." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G., "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G., A. M., J. L. i Z. M.

8 o zwrot depozytu,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lutego 2012 r.,

10 zażalenia wnioskodawcy

11 na postanowienie Sądu Okręgowego

12 z dnia 27 maja 2011 r.,

13 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

14 2

15 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy S. L. wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 11 marca 2011 r. oddalającego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 kwietnia 2010 r., którym oddalono wniosek o zwrot sum znajdujących się w depozycie sądowym.

16 W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca podniósł, że Sąd Okręgowy całkowicie pominął treść art. 5191

17 § 4 pkt 5 k.p.c., z którego - jego zdaniem –

18 a contrario wynika dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach depozytowych innych niż wymieniona w tym przepisie.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie nie jest zasadne. Słusznie Sąd Okręgowy uznał, że w sprawach depozytowych uregulowanych w przepisach art.692 – 69322 k.p.c. skarga kasacyjna

21 nie przysługuje. Pogląd ten znajduje oparcie w jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia SN: z dnia 7 lutego 2008 r., V CZ 141/07, nie publ; z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 2/11, nie publ.; z dnia 15 kwietnia 2011 r., II CZ 211/10, nie publ; z dnia 28 października 2011 r., I CZ 110/11, nie publ.). Nie jest trafna wywiedziona w zażaleniu argumentacja oparta o treść art. 5191

22 § 4 pkt 5 k.p.c. Zmiana dokonana ustawą z dnia 18 października 2006 r. (Dz. U. Nr 208, poz.1537), polegająca na dodaniu punktu 5 do § 4 art. 5191 k.p.c.

23 była następstwem uznania (w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2004 r. K.22/03), że postępowanie w zakresie likwidacji depozytów ma za przedmiot odjęcie własności, należy więc do prawa rzeczowego, zatem do wyłączenia w tych sprawach skargi kasacyjnej niezbędne było dodatkowe, wyraźne unormowanie (zob. postanowienia SN: z dnia 15 kwietnia 2011 r., II CZ 211/10, nie publ. oraz z dnia 28 października 2011 r., I CZ 110/11, nie publ.).

24 Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941

25 § 3 k.p.c.).