Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2006 r., II CZ 142/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2006 r., II CZ 142/05

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 142/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 lutego 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

5 SSN Krzysztof Pietrzykowski

6 SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku T. P.

8 przy uczestnictwie […]

9 o zasiedzenie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2006 r.,

12 zażalenia wnioskodawczyni

13 na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

14 z dnia 12 sierpnia 2005 r.,

15 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

16 2

17 Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem – na podstawie art. 3986 § 2

18 k.p.c. – odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców, ponieważ nie zawiera ona uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

19 W zażaleniu pełnomocnik skarżących zarzucił, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wynika „ze sformułowań zawartych w uzasadnieniu kasacji, a zwłaszcza dotyczących pomyłki Sądu co do przypisania statusu strony osobie, która takiego statusu nie posiadała”. W konkluzji zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Podniesiony w zażaleniu zarzut świadczy, że skarżący nie doceniają znaczenia wymagania przewidzianego w art. 3984

22 § 1 pkt 3 k.p.c. i sposobu

23 wywiązania się z tego obowiązku.

24 Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c.,

25 i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem obowiązek nałożony na skarżącego polegający na wykazaniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania w trzeciej instancji. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.

26 Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989

27 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

28 Nie ulega wątpliwości, że zawarty we wstępnej części skargi kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania w ogóle nie zawiera uzasadnienia. Również 3

29 w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie ma wywodu, który odpowiadałby wyżej przedstawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

30 Skarga kasacyjna podlegała zatem – jak trafnie uznał Sąd Okręgowy – odrzuceniu z powodu niedopełnienia niepodlegającego uzupełnieniu wymagania. W konsekwencji nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia (art. 39414 w zw.

31 z art. 3941

32 § 3 k.p.c.).

33 db