Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2012 r., II CZ 139/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2012 r., II CZ 139/12

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 139/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 grudnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Marta Romańska

7 w sprawie ze skargi A. S.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego

9 z dnia 6 marca 2009 r., wydanego w sprawie z wniosku Banku B. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K.

10 przeciwko A. S.

11 o nadanie klauzuli wykonalności wskutek przejścia uprawnienia na inny podmiot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

12 w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r.,

13 zażalenia skarżącego - pozwanego

14 na postanowienie Sądu Rejonowego

15 z dnia 23 marca 2012 r.,

16 odrzuca zażalenie.

17 2

Uzasadnienie

18 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 4243

19 § 3 k.p.c., stwierdzając, że skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego, który nie spełniał warunków zwolnienia z przymusu wniesienia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika wynikającego z art. 871 § 1 k.p.c. W

20 zażaleniu na to postanowienie skarżący, twierdząc, że art. 4246 § 3 k.p.c. w

21 związku z art. 4245

22 k.p.c. lub art. 871

23 § 2 i 3 k.p.c. nie uzasadniają obowiązku

24 sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

25 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

26 Zgodnie z art. 871

27 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

28 obowiązuje zastępstwo strony przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wnoszący zażalenie A. S., nie spełnia warunków określonych w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., wobec czego jego

29 zażalenie podlega odrzuceniu (art. 3986

30 § 3 k.p.c. w związku z art. 3941

31 § 3 k.p.c.

32 oraz art. 3986

33 § 2 k.p.c.).

34 Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.