Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2007 r., II CZ 12/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2007 r., II CZ 12/07

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 12/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 kwietnia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

5 SSN Antoni Górski

6 SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa D. K. i in. ,

8 przeciwko Skarbowi Państwa - Lasom Państwowym - Nadleśnictwu P.

9 o wydanie nieruchomości

10 i z powództwa wzajemnego Skarbu Państwa - Lasów Państwowych Nadleśnictwa P.

11 przeciwko D. K. i in. ,

12 o zapłatę,

13 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

14 w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2007 r.,

15 zażalenia powódki D. K.

16 na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

17 z dnia 18 lipca 2006 r.,

18 oddala zażalenie i zasądza od powódki D. K. na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

19 2

20 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki D. K. motywując, że w złożonej skardze zawarty został wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania jednakże nie zawiera on uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i

21 3986

22 § 2 k.p.c.).

23 W złożonym zażaleniu powódka D. K. polemizowała z wyrażonym przez Sąd drugiej instancji stanowiskiem oraz jego uzasadnieniem i wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

24 W odpowiedzi na zażalenie powódki pozwany Skarb Państwa Lasy Państwowe Nadleśnictwo P. wnosiło o oddalenie zażalenia z zasądzeniem kosztów postępowania zażaleniowego. Pozwany dowodził, że złożona skarga kasacyjna nie spełnia wymagania określonego w art. 3984 § 1 § 3 k.p.c. i jako

25 dotknięta istotnym brakiem zasadnie została przez Sąd Apelacyjny odrzucona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

26 Ustanowione w art. 3984

27 § 1 pkt 3 w związku z art. 3989

28 § 1 k.p.c.

29 wymagania skargi kasacyjnej oznaczają, że może być przyjęta do rozpoznania skarga w sprawie w której: występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący nie nawiązał do treści wymienionych przesłanek i nie przedstawił w skardze kasacyjnej argumentacji pozwalającej na wnioskowanie, że co najmniej jedna z przytoczonych przesłanek została spełniona. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powódka D. K. wskazała, że Sądy obu instancji pominęły pracowników i byłych pracowników Lasów Państwowych pozbawiając ich możliwości obrony swych praw, co wywołało nieważność postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.). Odwoływanie się do przebiegu rozprawy przed Sądem Apelacyjnym i treści sporządzonego protokołu – w celu uzasadnienia tego zarzutu – prowadzi do jednoznacznie odmiennych ustaleń i wniosków od przytoczonych w skardze kasacyjnej. Mianowicie w apelacji strona powodowa stwierdziła „..., że zapewni mieszkańcom przedmiotowego domu cztero mieszkaniowego, położonego na działce nr numer […] – te same warunki opłaty najmu co strona pozwana od najemców egzekwuje”.

30 3

31 Treść zaś protokołu dokumentującego przebieg rozprawy przed Sądem Apelacyjnym nie potwierdza żadnego z zarzutów skargi kasacyjnej a odwoływanie się do wniosku powódki o uzupełnienie tego protokołu rozprawy jest chybione skoro wniosek ten okazał się bezzasadnym (k – 611). Stanowisko Sądu Apelacyjnego stwierdzające, że skarga kasacyjna jest obarczona nieusuwalnym brakiem nie pozostaje w sprzeczności – w ustalonych okolicznościach tej sprawy - ze skutkiem tzw. autoprekluzji i nie łamie ustalonej oraz niepodważalnej reguły nieoceniania własnego rozstrzygnięcia. Treść skargi kasacyjnej wyklucza możliwość uwzględnienia zażalenia. Podlega ono – jako bezzasadne – oddaleniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814

32 k.p.c.) z zasądzeniem żądanych kosztów postępowania

33 zażaleniowego (art. 3941

34 § 3, 39821

35 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 108 § 1 zdanie

36 pierwsze oraz art. 99 k.p.c.).