Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2005 r., II CZ 107/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2005 r., II CZ 107/05

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 107/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 grudnia 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tadeusz Domińczyk

5 SSN Marian Kocon

6 w sprawie z wniosku (…) Banku Spółki Akcyjnej Oddziału Regionalnego w Ł., Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. i P. K. przeciwko Z. K. i Z. K. o egzekucję z nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2005 r., zażalenia dłużnika Z. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt III Cz (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie

7 Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2005 r. oddalił zażalenie dłużnika na postanowieniem Sądu Rejonowego, którym udzielono przybicia. Postanowienie Sądu odwoławczego dłużnik zaskarżył skargą kasacyjną nazwaną „kasacją”. Sąd ten postanowieniem z dnia 20 lipca 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986

8 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną.

9 W zażaleniu na ostatnio wymienione postanowienie dłużnik wywodzi, że skarga kasacyjna powinna być przyjęta, gdyż przepisy dotychczasowe stosuje się tylko do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczeń wydanych przed dniem 6 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu pomimo braku wskazania w jego uzasadnieniu podstawy przesądzającej o uznaniu skargi kasacyjnej za niedopuszczalną. Rację ma Sąd 2

11 odwoławczy twierdząc, że dłużnik złożył skargę kasacyjną, a nie kasację, skoro zaskarżono orzeczenie Sądu drugiej instancji wydane w dniu 12 kwietnia 2005 r. Przepisy mające za przedmiot regulacji pierwszy z wymienionych środków zaskarżenia stanowią zatem podstawę do dokonania oceny jego dopuszczalności.

12 W postępowaniu egzekucyjnym przepisem tym jest art. 7674 § 2 k.p.c., w myśl

13 którego na postanowienie Sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje. Ponieważ dłużnik zaskarżył skargą kasacyjną postanowienie, o którym stanowi art. 7674

14 § 2 k.p.c., przeto przepis ten uzasadniał

15 uznanie skargi kasacyjnej za niedopuszczalną przez Sąd drugiej instancji. Z powyższych względów zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, wobec czego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 39814 k.p.c.

16 znajdującego odpowiednie zastosowanie z mocy art. 3941

17 § 3 k.p.c.