Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r., II CSK 71/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r., II CSK 71/08

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 71/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 kwietnia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości „A.(...)”

6 przeciwko T. P. i C. P.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego T. P.

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 11 września 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek strony powodowej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

10 Zaskarżony skargą kasacyjną wyrok wydany został w dniu 11 września 2007 r., a zatem wniesiona od niego skarga kasacyjna spełniać powinna wszelkie wymogi formalne, wynikające z treści przepisów art. 3984

11 § 1 i § 2 k.p.c.

12 W paragrafie pierwszym art. 3984

13 k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w

14 czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego tylko szczególnego środka odwoławczego, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tychże elementów. Natomiast w zdaniu pierwszym § 2 art. 3984

15 k.p.c. wskazano na pozostałe wymagania tej skargi, które stawiane są każdemu pismu procesowemu (art. 126 k.p.c. – 128 k.p.c.) z rygorem przewidzianym w art. 130 k.p.c.

16 Obowiązek przedstawienia przez skarżącego m.in. uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a wynikający z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.,

17 2

18 wiąże się z instytucją tzw. „przedsądu”, polegającego m.in. na możliwości Sądu Najwyższego odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

19 Ten możliwy sposób zakończenia postępowania kasacyjnego, a kolidujący niewątpliwie z intencją strony wnoszącej skargę kasacyjną dowodzi zrównania rangą obowiązku przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.) z

20 obowiązkiem odrębnego przedstawienia oraz uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984

21 § 1 pkt 3 k.p.c.). Odrębne wyartykułowanie przez

22 ustawodawcę obu kategorii obowiązków dowodzi tego, że nie są one tożsame. W konsekwencji za spełnienie wymogu z art. 3984

23 § 1 pkt 3 k.p.c. nie można uznać jedynie

24 odwołania się przez skarżącego do uzasadnienia podstaw kasacyjnych i sformułowanych w ich ramach zarzutów, z pominięciem wyraźnego, odrębnego i ścisłego przytoczenia co najmniej jednej spośród okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c., wraz z jej stosownym uzasadnieniem przy pomocy argumentów jurydycznych (por. postanowienie SN z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, z. 10, poz. 156; postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 r., z. 10, poz. 157). W odniesieniu do skargi kasacyjnej zachowuje aktualność utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym wymagania z art. 3984 § 1 k.p.c.

25 mają samodzielny byt i nie mogą być traktowane zamiennie (postanowienie SN z dnia 29 czerwca 2005 r. V CSK 5/05, niepubl.; postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r. III CZ 61/05 niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 18/05, niepubl.). Spełniając formalny wymóg skargi kasacyjnej, określony w art. 3984 § 1 pkt 3

26 k.p.c., skarżący powinien zawrzeć w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i wniosek ten uzasadnić wskazując na występowanie w sprawie przynajmniej jednej z okoliczności stanowiących przesłanki tzw. przedsądu, określone w art. 3989 § 1 k.p.c. i

27 przedstawić odpowiednie argumenty prawne, uzasadniające występowanie ściśle określonej w ustawie przesłanki. Potrzeba przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna być zatem uzasadniona przez skarżącego przy pomocy argumentów jurydycznych uzasadniających wystąpienie którejkolwiek z przesłanek precyzyjnie określonych w art. 3989

28 § 1 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 21 lipca 2005 r. sygn.

29 akt V CSK 18/05). Spełnienie tego wymogu nie jest tożsame z werbalnym powołaniem się na uzasadnienie zarzutów sformułowanych w ramach podstaw kasacyjnych. Tak określona przesłanka nie została wymieniona w art. 3989

30 § 1 k.p.c. Ponieważ skarga

31 kasacyjna pozwanego T. P. pozbawiona jest właściwie rozumianego sformułowania i 3

32 uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przeto podlega ona odrzuceniu (por. postanowienie SN z dnia 22 września 2005 r. sygn. akt II CSK 7/05). Uwzględniając więc odrębność obu przedmiotów regulacji w pkt 2 i 3 art. 3984 § 1

33 k.p.c. stwierdzić należy, że choć argumentacja skarżącego może się niekiedy w obu tych kwestiach nawet częściowo pokrywać, to jednak orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny przyczyn kwalifikowanych przez ustawodawcę, a określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.,

34 gdyż tylko one i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw. „przedsądu” i decydują o jego wyniku.

35 Skoro więc skarga kasacyjna pozwanego T. P. pozbawiona jest adekwatnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a więc tego niezbędnego elementu konstrukcyjnego, współkreującego istotę tego środka zaskarżenia, to Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 3986 § 3

36 k.p.c. w zw. z art. 3986

37 § 2 k.p.c. i art. 3984

38 § 1 pkt 3 k.p.c.

39 Oddalenie wniosku strony powodowej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego uzasadnione jest tym, że wnioskodawca nie domagał się odrzucenia skargi kasacyjnej, a wnosił o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania lub o oddalenie w całości. Tymczasem w wypadku odrzucenia skargi kasacyjnej, nie należy się zwrot kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga powinna być odrzucona (v. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01. niepubl. i cyt. w jego uzasadnieniu wcześniejsze orzecznictwo).