Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., II CSK 587/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2008 r., II CSK 587/07

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 587/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 30 stycznia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

5 w sprawie z powództwa Z. S., A. S. i K. Z.

6 przeciwko S. W.

7 o wydanie nieruchomości,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w P.

9 z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II Ca (…), II Cz (…)

10 odrzuca skargę kasacyjną

Uzasadnienie

11 S. W., pozwany w sprawie o wydanie nieruchomości, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2007 r. Wyrokiem tym zobowiązano go do wydania powodom pasa gruntu bliżej określonego w sentencji, dokonano rozgraniczenia, oddalono apelacje pozwanego oraz jednego z powodów Z. S. oraz orzeczono o kosztach. Podana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 300 zł.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 W sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3982

14 § 1 k.p.c. w sprawach o prawa majątkowe skarga

15 kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. Sprawa o wydanie nieruchomości, także wówczas, gdy przy rozpoznawaniu tego żądania sąd dokonuje rozgraniczenia, jest sprawą o prawa majątkowe. Zarówno 2

16 bowiem żądanie, jak i zapadłe rozstrzygnięcie, dotyczą bezpośrednio majątkowych interesów powoda oraz pozwanego.

17 Powyższego stanowiska nie podważa odwołanie się przez skarżącego do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2002 r., II CZ 147/01 (Lex Polonica 401998, Lex nr 55142), gdyż odnosi się ono do innego stanu prawnego. (W sposób jednoznaczny potwierdza to odwołanie się w uzasadnieniu tego postanowienia do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1997 r., III CKN 43/97, „Wokanda” 1997, nr 7, s. 4). Należy przypomnieć, że według pierwotnego brzmienia art. 393 pkt 1 k.p.c. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła przesłankę dopuszczalności kasacji w sprawach o świadczenie. Przy takim stanie prawnym w pełni zasadne było stanowisko, że kasacja jest dopuszczalna w sprawach, w których jednym z elementów rozstrzygnięcia było ukształtowanie stanu prawnego (tak jak przy dokonaniu rozgraniczenia).

18 Obecnie ustawowo określona minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi przesłankę dopuszczalności skargi kasacyjnej we wszystkich sprawach o prawa majątkowe, niezależnie od tego, czy sąd zasądza jedynie określone świadczenie na rzecz powoda, czy też kształtuje stan prawny.

19 Z tych względów skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986

20 § 3 k.p.c.).