Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2009 r., II CSK 399/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2009 r., II CSK 399/09

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 399/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 listopada 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon

5 w sprawie z wniosku M.U.

6 przy uczestnictwie W.U.

7 o ubezwłasnowolnienie,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

9 od postanowienia Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt [...],

11 odrzuca skargę kasacyjną, nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

12 2

Uzasadnienie

13 Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku M.U. przy udziale W.U. oraz Prokuratora Apelacyjnego o ubezwłasnowolnienie postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 października 2008 r.

14 Od powyższego postanowienia wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, w której domagała się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 871

17 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wyjątki od tej zasady określa art. 871

18 § 2 i 3 k.p.c.

19 Do skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawczynię w dniu 22 maja 2005 r. dołączone zostało pełnomocnictwo procesowe, które swym zakresem nie obejmowało postępowania przed Sądem Najwyższym. Na skutek wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi strona złożyła pełnomocnictwo umocowujące pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej i reprezentowania jej interesów przed Sądem Najwyższym. Pełnomocnictwo to jednak opatrzono datą 29 maja 2009 r., gdy tymczasem termin do wniesienia skargi upłynął 25 maja 2009 r.

20 Z uwagi na powyższe oraz fakt, iż nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 871

21 § 2 i 3 k.p.c. uznać należało, że wnioskodawczyni nie była prawidłowo reprezentowana w chwili wnoszenia skargi kasacyjnej. Z tego względu, na podstawie art. 3986

22 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak

23 w sentencji.