Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r., II CSK 313/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r., II CSK 313/15

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 313/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 grudnia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Pietrzykowski

5 w sprawie z powództwa J. K.

6 przeciwko W. J.

7 o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 12 listopada 2014 r.,

11 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

12 2

Uzasadnienie

13 Zgodnie z art. 3989

14 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się przede wszystkim na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z naruszenia prawa materialnego i procesowego powodującego wydanie orzeczenia sprzecznego z poczuciem sprawiedliwości, a co polega na przyznaniu prymatu ochronie dóbr osobistych funkcjonariusza państwowego wobec wolności uzasadnionej krytyki jego działań, a ponadto na ograniczaniu powoływaniu dowodów przez pozwanego. Zarzut w tym zakresie jest niczym więcej niż polemiką z zaskarżonym wyrokiem i mógłby wyłącznie służyć do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, nie dowodzi on natomiast oczywistej zasadności skargi. Co więcej, w odniesieniu do wielu kwestii jest w ogóle niedopuszczalny, ponieważ dotyczy postępowania przed Sądem I instancji oraz kwestii ustalenia faktów i oceny dowodów, co, z woli ustawodawcy, wymyka się ocenie w postępowaniu kasacyjnym. Ponadto, dla uzasadnienia swojego wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący powołuje się na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Jego uzasadnienie odnosi jednak do stanu konkretnej sprawy, gdy tymczasem, zgodnie z niebudzącym wątpliwości poglądem, takie zagadnienie musi mieć poważny i abstrakcyjny charakter, aby uzasadniało potrzebę zajęcia się nim przez Sąd Najwyższy.

15 W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989

16 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy

17 odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

18 eb