Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2007 r., II CSK 221/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2007 r., II CSK 221/07

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 221/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie z wniosku W. W. i G. W.

6 przy uczestnictwie H. G. i T. G.

7 o zniesienie współwłasności,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania

9 od postanowienia Sądu Okręgowego w S.

10 z dnia 12 grudnia 2006 r.,

11 odrzuca skargę kasacyjną.

12 2

Uzasadnienie

13 Skarga kasacyjna, którą wniósł zawodowy pełnomocnik, pomijając okoliczność, że oparta została między innymi na niedopuszczalnym zarzucie (art. 3983

14 § 3 k.p.c.) dotyczącym oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.), nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

15 Brak w niej bowiem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wprawdzie autor skargi kasacyjnej zawarł w jej treści stwierdzenie, że: „wnoszę o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania w celu sanacji błędnych orzeczeń rozstrzygających o prawie własności uczestników, użytkowanych przez nich częściach budynku i możliwości zasiedzenia” to jednak jest to tylko pozór wymagania określonego w art. 3984

16 § 1 pkt 3 k.p.c. Warunek zawarcia w skardze

17 kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie jest spełniony tylko wówczas, gdy skarżący wskaże na występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, a zatem określonych w art. 3989

18 § 1 k.p.c. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku wypełnionego wskazana treścią oraz brak jego uzasadnienia stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 3983

19 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać na odwołaniu się przez skarżącego do niekorzystnego w skutkach dla strony skarżącej rozstrzygnięcia zawartego w kwestionowanym orzeczeniu i żądaniu jego „sanowania”.

20 Stwierdzając zatem niedopuszczalność skargi kasacyjnej należało orzec, jak w sentencji (art. 3986

21 § 3 k.p.c.).

22 kg