Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2026 r., II CSKP 1018/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CSKP 1018/23
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
Sąd Najwyższy: Web API (repozytorium2.sn.pl)
Informacja o źródle
Orzeczenia Sądu Najwyższego pochodzą od Sądu Najwyższego i zostały pobrane z serwera repozytorium2.sn.pl za pośrednictwem Web API Sądu Najwyższego. Pelnora przetworzyła te informacje: zmieniła ich format, wyodrębniła metadane, powiązała orzeczenia z przepisami, sklasyfikowała dokumenty i prezentuje fragmenty tekstu w wynikach wyszukiwania. Sąd Najwyższy nie zatwierdza ani nie rekomenduje Pelnory i nie ponosi odpowiedzialności za jej opracowania. Informacje mogły się zmienić po pobraniu; przed wykorzystaniem w działalności profesjonalnej sprawdź orzeczenie u źródła.

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 22 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Piotr Telusiewicz

4 na posiedzeniu niejawnym 22 października 2026 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2022 r., I ACa 20/22, w sprawie z powództwa M. G. przeciwko Szpitalowi Klinicznemu w W. i Samodzielnemu Zespołowi Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w W. o zapłatę i nakazanie, przyznaje i nakazuje wypłacić ze środków Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. K. kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych, powiększoną o należny podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powódce.

Uzasadnienie

5 W wyroku z 24 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu powódce, gdyż w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów tego postępowania od strony pozwanej, a nie wniosek o przyznanie pełnomocnikowi powódki kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (przykładowo wskazano też wyrok SN z 30 listopada 2018 r., I CSK 656/17).

6 W piśmie z 1 października 2026 r. pełnomocnik powódki złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu powódce. Składając odpowiedni wniosek pełnomocnik powołał się jednocześnie na pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z 24 marca 2026 r. (I CNP 85/24).

7 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

8 Zaaprobować należy stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z 24 marca 2026 r. (I CNP 85/24). Tym samym wniosek pełnomocnika nie może być uznany za spóźniony i musiał podlegać rozpoznaniu. O wysokości opłaty orzeczono zatem na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.