Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., II CO 21/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., II CO 21/09

Tekst

1 Sygn. akt II CO 21/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 lipca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Stanisław Dąbrowski

6 SSN Antoni Górski

7 ze skargi L. S.

8 o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt II CZ 91/08

9 wydanego w sprawie z powództwa L. S.

10 przeciwko C. M. i W. M.

11 o ustalenie,

12 odrzuca skargę i przekazuje wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […].

13 2

Uzasadnienie

14 Skarżący L. S. złożył sporządzoną osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r. oddalającym jego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W skardze domagał się uchylenia tego postanowienia i przyjęcia uprzednio wniesionej do Sądu Najwyższego skargi kasacyjnej.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 871

17 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

18 strony, o ile nie należą do grona osób określonych w § 2 tego przepisu, obowiązane są działać przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że zarówno skarga o wznowienie postępowania, jak również skarga kasacyjna, jako środki kierowane do Sądu Najwyższego, objęte są obowiązkiem sporządzenia ich przez adwokata lub radcę prawnego. Zatem wniesienie skargi o wznowienie sporządzonej przez stronę osobiście, nie stanowi braku formalnego podlegającego usunięciu w trybie art. 130 k.p.c., lecz wadę powodującą, że skarga sporządzona bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego jest bezskuteczna i a limine podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2006 r., I CZ 45/06, nie publ.).

19 Ze względu na wymagania określone w art. 871

20 § 1 k.p.c., skarżący L. S.,

21 który nie ma przymiotów wskazanych w art. 871

22 § 2 k.p.c. – to znaczy nie jest

23 sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem albo doktorem habilitowanym nauk prawnych, ani też adwokatem, radcą prawnym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa – nie ma zdolności postulacyjnej, co powoduje, że wniesioną przez niego skargę należało odrzucić na podstawie art. 39821 k.p.c. i art. 373 k.p.c.,

24 jako niedopuszczalną.

25 Zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu przekazano według właściwości do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

26 md