Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2015 r., II CNP 40/14

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CNP 40/14
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 40/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 4 lutego 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 4 lutego 2015 r.

7 skargi Z. D.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 marca 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa Z. D.

9 przeciwko J. P.

10 o zapłatę,

11 odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Skarga powoda Z. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 marca 2012 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.

14 Zgodnie z art. 4246

15 § 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał

16 zaskarżony wyrok w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 marca 2011 r., II BU 8/10, (nie publ.), dwuletni termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem jest z jednej strony terminem zawitym prawa materialnego, z drugiej zaś terminem procesowym. Procesowy charakter omawianego terminu wyraża się w tym, że wyznacza on okres, w którym skarga może być wniesiona, a jego niedochowanie skutkuje odrzuceniem skargi (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2013 r., V CNP 11/13, (nie publ.). W niniejszej sprawie wyrok Sądu drugiej instancji uprawomocnił się w chwili wydania, tj. 30 marca 2012 r. Skarga została zaś wniesiona dnia 5 maja 2014 r., a więc po upływie ustawowego terminu.

17 Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4246

18 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4248

19 § 1 k.p.c.

Powołane przepisy