Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2008 r., II CNP 224/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2008 r., II CNP 224/07

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 224/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lutego 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2008 r., skargi E. B.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 czerwca 2006 r., sygn. akt VII Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa J. K. przeciwko Wspólnocie Lokalowej Centrum Handlowo - Usługowemu „B.(...)” w K. przy ul. R.

7 przy udziale interwenienta ubocznego E. B.

8 o ustalenie,

9 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

10 Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K.

11 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenientka uboczna zarzuciła naruszenie art. 25 ust. 1, art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali i wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

14 § 1 pkt 4 k.p.c.).

15 Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu 2

16 wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.). Skarżąca wywodzi szkodę z faktu, że gdyby nie zaskarżone orzeczenie „nieruchomość budynkowa miałaby wartość wyższą niż własność lokalu nr (…). Inna jest bowiem wartość rynkowa nieruchomości lokalowej, z którą związany jest udział w prawie wieczystego użytkowania, a inna zdecydowanie wyższa, wartość nieruchomości budynkowej związana z prawem użytkowania wieczystego”. Tak określona szkoda jest szkodą ewentualną, mogącą wystąpić w przyszłości, jeżeli skarżąca sprzedając swoją nieruchomość uzyska cenę niższą niż gdyby zapadło orzeczenie innej treści. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości (por. np. postanowienia z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110, z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, nie publ.).

17 Zgodnie z art. 4248

18 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

19 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.