Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r., II CNP 2/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r., II CNP 2/07

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 2/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Żyznowski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r.

7 skargi S. W.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.

9 z dnia 30 listopada 2004 r., wydanego w sprawie z wniosku S. W. przy uczestnictwie Z. W. i M. W.

10 o umorzenie postępowania egzekucyjnego,

11 odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia.

Uzasadnienie

12 2

13 W osobiście sporządzonej skardze wnioskodawca S. W. wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 listopada 2004 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 22 lipca 2004 r. oddalającego wniosek skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

14 W myśl art. 871

15 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

16 z wyjątkami określonymi w § 2 tego artykułu, które nie znajdują zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, którego to wymagania nie spełnia skarga osobiście sporządzona przez wnioskodawcę. Podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna bez ustalania i badania pozostałych wymagań tej skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).

17 jc