Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2013 r., II CNP 17/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2013 r., II CNP 17/13

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 17/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 sierpnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Dariusz Zawistowski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 sierpnia 2013 r.

6 skargi L. P.

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

8 z dnia 27 czerwca 2012 r.,

9 wydanego w sprawie z powództwa L. P.

10 przeciwko I. Towarzystwu Ubezpieczeń - Spółce Akcyjnej o zapłatę,

11 odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Skarga L. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r. została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania.

14 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z punktu widzenia jej wymogów powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 4245

15 § 1 k.p.c.

16 Art. 4245

17 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242

18 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez

19 skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej

20 odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248

21 § 1 k.p.c.). Należy do nich między

22 i innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 4245

23 § 1 pkt 3 k.p.c. W przypadku, gdy podstawą skargi jest naruszenie przepisów postępowania i skarżący kwestionuje zasadność merytorycznego rozstrzygnięcia sądu to powinien wskazać przepis prawa materialnego, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

24 W skardze wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r. nie wskazano przepisu prawa, z którym ten wyrok jest niezgodny. Nie został również spełniony wymóg określony w art. 4245

25 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie

26 3

27 Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwały żadne środki prawne nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych. Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, niepoparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa.

28 Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1

29 k.p.c.

30 es

31 4