Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2010 r., II CNP 16/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2010 r., II CNP 16/10

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 16/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 maja 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2010 r.,

6 skargi K. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S.

7 z dnia 14 marca 2008 r., sygn. akt III RC (...), wydanego w sprawie z powództwa L. G. przeciwko K. G. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, odrzuca skargę.

Uzasadnienie

8 Wyrokiem z dnia 14 marca 2008 r. Sąd Rejonowy w S. pozbawił w całości wykonalności wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 maja 2003 r. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący i wnosił o „ustalenie nieważności” wyroku Sądu Rejonowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

9 Zgodnie z art. 871

10 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przepis ten dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona została osobiście przez skarżącego, który nie wykazał, że należy do osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c.

11 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1

12 k.p.c.).