Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2011 r., II CNP 12/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2011 r., II CNP 12/11

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 12/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 maja 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Dończyk

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2011 r.,

7 skargi Towarzystwa Budownictwa Społecznego -

8 Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 13 października 2010 r.,

11 wydanego w sprawie z powództwa Towarzystwa Budownictwa Społecznego - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

12 przeciwko Gminie Miasto K.

13 o zapłatę,

14 odrzuca skargę.

15 2

Uzasadnienie

16 Powód Towarzystwo Budownictwa Społecznego sp. z o.o. w K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 października 2010 r.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Stosownie do art. 4245

19 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów skargi

20 o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (powinno to nastąpić w wydzielonej części redakcyjnej skargi). W niniejszej skardze powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie jest niezgodne.

21 Tymczasem nie ulega wątpliwości, że nawet mimo popełnionych uchybień prawnych ostateczna treść wyroku sądu może odpowiadać prawu. Dlatego też ustawodawca uznał, że wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest, zdaniem autora skargi, niezgodny, należy do tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi. Nie zawarcie tego elementu w skardze powoduje jej odrzucenie (art. 4248

22 § 1 k.p.c.) bez wezwania do uzupełnienia tego braku.

23 Z tych względów orzeczono jak w sentencji.