Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1989 r., II ARN 9/89

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1989 r., II ARN 9/89

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku scalonego za 1985 r. (...) na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 11 sierpnia 1987 r. SA/Wr 390/87

2 uchyla zaskarżony wyrok oraz decyzję Izby Skarbowej (...).

Uzasadnienie

3 Rozróżnieniem pojęć "działalność wytwórcza" i "usługowa" zajmował się już Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 lutego 1986 r. III ARN 35/85, gdzie sformułował tezę, że przedmiotem działalności wytwórczej, są wyroby wytwarzane z własnej inicjatywy rzemieślnika w celu ich sprzedaży nie znanemu w chwili wytwarzania nabywcy, źródłem i podstawą wykonywania usług jest natomiast zamówienie zlecającego, na rzecz którego rzemieślnik wykonuje wyrób lub usługę.

4 Brak jest uzasadnienia do stosowania odmiennych definicji pojęć "usługa" i "produkcja" w zależności od podmiotu, będącego podatnikiem, lecz przeciwnie należy dążyć do ujednolicenia pojęć, używanych w aktach prawnych, dotyczących tych samych lub zbliżonych dziedzin tak aby tworzyły spójną całość systemową.

5 W tej sytuacji wykonywane roboty montażowo-budowlane przy obu inwestycjach należało zakwalifikować tak, jak to uczyniła Spółdzielnia, to jest jako usługę i opodatkować według stawki 5 procent.