Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1989 r., II ARN 13/89

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II ARN 13/89
Data
Forma
Wyrok
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska (...) Urzędu Miasta (...) w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew i ustalenie opłat na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 16 czerwca 1988 r. SA/Kr 435/88 i SA/Kr 436/88

2 uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...).

Uzasadnienie

3 Przepis art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. nr 3 poz. 6/ wymaga, by zespoły roślinności stanowiące zieleń miejską znajdowały się na terenach przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego na cele wypoczynkowe, zdrowotne i estetyczne.

4 Zieleń miejska nie jest zatem sumą zieleni znajdującej się w mieście, lecz celowo kształtowanym w planie zagospodarowania przestrzennego układem zespołów roślinności, mającym do spełnienia wskazane wyżej funkcje.

5 Przykłady podane w końcowej części przepisu art. 42 ust. 2 cytowanej ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska wskazują, że zieleń miejską tworzą urządzenia o charakterze ogólno-społecznym, co znajduje swe potwierdzenie również w przepisie art. 43 tej ustawy, traktującym o funkcjach układu terenów zieleni miejskiej.

6 Teren, na którym znajdowały się przedmiotowe drzewa i krzewy został w planach zagospodarowania przestrzennego miasta przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe, a nie na cele wymienione w art. 42 ust. 2 cytowanej ustawy o ochronie środowiska.

7 Nie był to zatem "teren zieleni miejskiej" w rozumieniu przepisu par. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 1986 r. w sprawie opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian /Dz.U. nr 7 poz. 40/.

8 W konsekwencji, ustalenie opłat podwyższonych o 100 procent nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 10 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2019 r., VIII SA/Wa 358/19
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 września 2015 r., II SA/Bd 774/15
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 października 2014 r., II SA/Gl 977/14
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 października 2014 r., II SA/Gl 976/14
  5. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2014 r., II SA/Łd 788/14
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r., IV SA/Wa 1205/13
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 lipca 2006 r., II SA/Bd 420/06
  8. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2004 r., IV SA 1127/03
  9. Wyrok z dnia 17 czerwca 2003 r., SA/Bd 953/03
  10. Wyrok z dnia 27 marca 2003 r., SA/Bd 516/03