Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1986 r., III UZP 30/86

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1986 r., III UZP 30/86

Tekst

TEZY

1 odmówić podjęcia uchwały.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy na pytanie prawne przekazane przez Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 marca 1986 r. II SA 2484/85

3 Czy wysiedlenie ludności w okresie okupacji hitlerowskiej z terenów Zamojszczyzny i osadzanie wysiedlonych w tak zwanych "obozach przejściowych" jest "lub może być równoznaczne z więzieniem w hitlerowskich obozach koncentracyjnych i więzieniach", w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów /Dz.U. nr 16 poz. 122 ze zm./, podjął następującą uchwałę:

Uzasadnienie

4 W sprawie o stwierdzenie uprawnień kombatanckich nie może być przedmiotem ustaleń Sądu czy określone miejsce odosobnienia miało charakter obozu koncentracyjnego lub więzienia.

5 Problem ten należy do uprawnień Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce Instytutu Pamięci Narodowej. Opinia tej komisji stanowi podstawę do zajęcia stanowiska w tej mierze przez Związek Bojowników o Wolność i Demokrację.

6 Zainteresowany został osadzony w obozie koncentracyjnym na Majdanku, w ramach represji stosowanych wobec niego przez okupanta ze względów narodowościowych /wysiedlanie ludności polskiej dla spacyfikowania miejscowości i osiedlania innych narodowości/.

7 Brak jest danych aby przetrzymywanie zainteresowanego na Majdanku odbywało się w innych warunkach, niż innych więźniów osadzonych w tym obozie.

8 Powyższe wskazuje, że stanowisko ZBoWiD zajęte w tej sprawie, w przedmiocie oceny charakteru miejsca odosobnienia w jakim został osadzony zainteresowany zostało dotknięte oczywistym błędem.