Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 października 2001 r., III SW 57/01

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 października 2001 r., III SW 57/01

Tekst

1 Postanowienie z dnia 31 października 2001 r.

2 III SW 57/01

3 Odmowa wydania wyborcy karty do głosowania z tego powodu, że obok jego nazwiska w spisie wyborców podpisała się inna osoba stanowi naruszenie art. 6 i art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.).

4 Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Kazimierz Jaśkowski.

5 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2001 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu wyborczego Jacka G. z udziałem uczestników postępowania: Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej [...] w W., Prokuratora Generalnego p o s t a n o w i ł wydać następującą opinię:

6 uznać za zasadny zarzut protestu naruszenia art. 6 i 68 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.) z tym, że naruszenie to nie miało wpływu na wynik wyborów.

Uzasadnienie

7 Jacek G. wniósł protest wyborczy z powodu uniemożliwienia mu oddania głosu w wyborach do Sejmu i Senatu przez Obwodową Komisję Wyborczą [...] w W. Podał, że w dniu wyborów przyjechał z Ł. do W. i stawił się w lokalu wyborczym. Komisja odmówiła wydania mu karty do głosowania, ponieważ przy jego nazwisku w spisie wyborców widniał już podpis.

8 Uczestnik postępowania – Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej podniósł, że przy założeniu, że opis zdarzenia jest zgodny ze stanem faktycznym 2

9 stanowiłoby to naruszenie art. 6 i 68 ust. 2 Ordynacji wyborczej jednakże bez wpływu na wynik wyborów. Uczestnik postępowania – Przewodniczący Okręgowej Komisji Wyborczej w W. w odpowiedzi na protest dopuścił możliwość popełnienia uchybienia w pracy obwodowej komisji wyborczej podczas potwierdzenia wydania kart do głosowania poprzez złożenie przez wyborcę podpisu w niewłaściwej rubryce, jednakże stwierdził, że odmawiając wydania karty do głosowania w sytuacji, gdy w rubryce obok nazwiska wyborcy widniał podpis potwierdzający otrzymanie karty, komisja nie naruszyła przepisów Ordynacji wyborczej.

10 Uczestnik postępowania – Prokurator Generalny nie zajął stanowiska w sprawie.

11 Sąd Najwyższy ustalił na podstawie dowodu z zeznań świadków Ewy O. i Tadeusza S. oraz z przesłuchania wnoszącego protest, następujący stan faktyczny: W dniu wyborów 23 września br. około godz. 16oo

12 wnoszący protest Jacek G.

13 przyjechał z Ł. do W. wraz ze świadkiem O. samochodem świadka S. Poza W. przebywał od dwóch dni. Został podwieziony wprost do lokalu wyborczego. Wszedł do lokalu w towarzystwie świadka O. Komisja nie wydała mu karty do głosowania ponieważ w spisie wyborców obok jego nazwiska widniał już podpis i znak „v”. Nie był to podpis Jacka G. Początkowo kwestionowano prawdziwość jego twierdzenia o tym, że jeszcze nie głosował, a po konsultacji z Przewodniczącym Okręgowej Komisji Wyborczej stwierdzono, że nie ma możliwości wydania karty do głosowania wówczas, gdy obok nazwiska wyborcy widnieje już podpis.

14 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

15 Wnoszący protest udowodnił, że nie otrzymał karty do głosowania i nie oddał głosu w wyborach do Sejmu i Senatu na skutek tego, że inna osoba wcześniej podpisała się w rubryce przeznaczonej na jego podpis. Komisja, która przez zaniedbanie doprowadziła do takiej sytuacji naruszyła art. 68 ust. 2 Ordynacji. Wyborca został zatem pozbawiony możliwości zrealizowania swego czynnego prawa wyborczego (art. 6 Ordynacji). Ponieważ stwierdzone naruszenie prawa wyborczego dotyczy tylko jednego wyborcy, nie miało ono wpływu na wynik wyborów.

16 Z tych względów Sąd Najwyższy wydał opinię o treści podanej w sentencji na podstawie art. 80 Ordynacji.

17 ========================================