Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2002 r., III SW 5/02

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2002 r., III SW 5/02

Tekst

1 Postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego

2 z dnia 23 kwietnia 2002 r.

3 III SW 5/02

4 Przyjęcie przez komitet wyborczy po dniu wyborów wpłaty pieniężnej uzasadnia odrzucenie sprawozdania wyborczego przez Państwową Komisję Wyborczą (art. 110 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.). Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

5 Katarzyna Gonera, Zbigniew Myszka, Herbert Szurgacz, Maria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski.

6 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2002 r. sprawy ze skargi Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Socjalistycznej na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 marca 2002 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania wyborczego

7 o d d a l i ł skargę.

Uzasadnienie

8 Uchwałą z dnia 11 marca 2002 r. Państwowa Komisja Wyborcza postanowiła odrzucić sprawozdanie wyborcze Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Socjalistycznej złożone w związku z wyborami do Sejmu RP i do Senatu RP przeprowadzonymi w dniu 23 września 2001 r. Przyczyną odrzucenia było naruszenie przez Komitet Wyborczy art. 110 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46, poz., 499 ze zm.). Polegało ono na przyjęciu po dniu wyborów (dnia 26 września 2002 r.) środków finansowych z funduszu wyborczego partii w kwocie 3.400 zł na podstawie polecenia przelewu z dnia 26 września 2002 r., wystawionego w Spółdzielczym Banku Rozwoju „Samopomoc Chłopska” przez Komitet Wykonawczy PPS. 2

9 W skardze na tę uchwałę pełnomocnik finansowy Komitetu Wyborczego PPS potwierdził fakt przyjęcia wskazanej wyżej wpłaty. Usprawiedliwiał ten fakt brakiem odpowiedniej ilości czasu, okolicznością, że pieniądze te pochodziły z darowizn dokonanych tuż przed wyborami oraz zużyciem ich na potrzeby związane z wyborami. Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o oddalenie skargi.

10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

11 Skarga jest nieuzasadniona. Według art. 110 ust. 4 pkt 1 Ordynacji wyborczej zabronione jest pozyskiwanie środków przez komitet wyborczy po dniu wyborów. Wybory odbyły się dnia 23 września 2002 r., a skarżący przyjął pieniądze dnia 26 września tegoż roku. Naruszenie tego przepisu jest więc niewątpliwe. Przepis art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a Ordynacji wyborczej zobowiązuje Państwową Komisję Wyborczą, w przypadku tego rodzaju naruszenia prawa, do odrzucenia sprawozdania wyborczego. Stopień winy pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego nie ma w tym przypadku znaczenia. Może on być rozważany w innym postępowaniu, prowadzonym na podstawie przepisów karnych (rozdział 35 Ordynacji wyborczej). Natomiast w razie naruszenia przez komitet wyborczy art. 110 ust. 4 pkt 1 Ordynacji wyborczej Państwowa Komisja Wyborcza jest obowiązana do odrzucenia sprawozdania wyborczego niezależnie od przyczyn tego naruszenia.

12 Z tych względów na podstawie art. 123 ust. 2 Ordynacji wyborczej orzeczono jak w sentencji.

13 ========================================