Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2010 r., III SW 171/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2010 r., III SW 171/10

Tekst

1 Sygn. akt III SW 171/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 lipca 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Roman Kuczyński

6 SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

7 po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu W. K.

8 przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanawia:

9 uznać, że protest nie jest protestem wyborczym w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467).

Uzasadnienie

10 W piśmie zatytułowanym „Protest”, W. K. złożył „protest przeciwko Komisarzowi E. P. z Okręgowej Komisji Wyborczej w C. Nr […]”, wskazując, że Komisarz Wyborczy „nie powinien pełnić zaszczytnej funkcji (...)”.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 129 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2

13 2010 r. Nr 72 , poz. 467) stanowi, że protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika stąd jednoznacznie, że protest może dotyczyć jedynie ważności wyboru osoby, która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej wiadomości obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej (art. 69 ust. 1 ustawy). Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia protestu we wskazanym wyżej trybie przeciwko innej osobie. W swoim piśmie z dnia 8 lipca 2010 r. W. K. protestuje nie przeciwko ważności wyboru osoby, która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej, ale przeciwko osobie, która pełniła funkcję „Komisarza z Okręgowej Komisji Wyborczej”. Takie pismo wykraczające poza zakres przedmiotowy protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, o jakim stanowi art. 72 ust. 1 ustawy, nie jest protestem wyborczym w rozumieniu tego przepisu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.