Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2010 r., III SW 124/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2010 r., III SW 124/10

Tekst

1 Postanowienie z dnia 15 lipca 2010 r.

2 III SW 124/10

3 Pozostawienie krzyża w lokalu wyborczym, na który pomieszczenie udostępniła szkoła podstawowa, nie może być odczytane jako dyskryminacja innych wyznań ani za formę kampanii wyborczej lub sposób prowadzenia agitacji na rzecz kandydatów.

4 Przewodniczący SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca), Sędziowie SN:

5 Zbigniew Hajn, Józef Iwulski.

6 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu Stanisława B. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

7 p o s t a n o w i ł:

8 wydać opinię, że protest jest bezzasadny.

Uzasadnienie

9 Stanisław B. dnia 7 lipca 2010 r. złożył protest wyborczy przeciwko wyborom prezydenckim, zarzucając im naruszenie Konstytucji RP i ustaw wyborczych oraz żądając stwierdzenia nieważności wyboru Prezydenta RP. Uzasadniając swój protest Stanisław B. podniósł, że w lokalu wyborczym Komisji Obwodowej Nr 54 w Krakowie wisiały krzyże, co jest sprzeczne z załącznikiem do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z 26 kwietnia 2010 r.

10 Zdaniem skarżącego symbole religijne znajdowały się w przeważającej liczbie lokali wyborczych w Polsce, co spowodowało, iż osoby niewierzące lub wyznawcy innych religii nie uczestniczyli w wyborach. Fakt ten zaś miał niewątpliwie wpływ na wynik wyborów i jednocześnie prowadził do dyskryminacji wyborców innych wyznań. W przedstawionym do sprawy stanowisku Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej podniósł, że protest nie zawiera zarzutów naruszenia przepisów 2

11 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467). Wskazano, że ustawa nie zawiera informacji o dozwolonych lub niedozwolonych elementach wystroju lokalu wyborczego, nie ma zatem podstaw do usuwania krzyży.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Stosownie do art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony protest z powodu naruszenia przepisów tej ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że protest może dotyczyć tylko tej osoby, która została wskazana jako Prezydent w podanym do publicznej wiadomości obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej. Oznacza to także, iż protest wyborczy musi mieć za podstawę naruszenie ustawy z 27 września 1990 r. Takiej podstawy prawnej brakuje w ocenianym proteście, który odwołuje się do Konstytucji RP i naruszenia zasady niedyskryminacji innych wyznań.

14 Niezależnie od powyższego rozpoznający sprawę skład Sądu Najwyższego uważa, że obecność krzyża w lokalu wyborczym, na który pomieszczenie udostępniła szkoła podstawowa, nie może być odczytywana jako dyskryminacja innych wyznań w wyborach ani też nie może być uznana za formę kampanii wyborczej lub sposób prowadzenia agitacji na rzecz kandydatów w wyborach prezydenckich lub parlamentarnych. Obecność krzyża nie determinuje bowiem wyboru konkretnego kandydata, ani też nie uniemożliwia udziału w wyborach.

15 Skarżący nie udowodnił też, że mała frekwencja wyborcza była spowodowana obecnością krzyży w lokalach wyborczych, ani też nie dowiódł, że rzeczywiście fakt taki miał miejsce w większości lokali wyborczych. Skarżący przywołał jako uzasadnienie fakt z jednego tylko lokalu wyborczego.

16 Z tych względów wyrażono opinię jak w sentencji.

17 ========================================