Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2011 r., III PZ 10/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2011 r., III PZ 10/10

Tekst

1 Sygn. akt III PZ 10/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 lutego 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Kwaśniewski

5 SSN Zbigniew Myszka

6 w sprawie z powództwa M. K. i in. , przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w N.

7 o zadośćuczynienie,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 lutego 2011 r., zażalenia powodów: […] na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T.

9 z dnia 4 sierpnia 2010 r.,

10 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

11 Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T.

12 postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2010 r., odrzucił skargę kasacyjną powodów […] od wyroku tego Sądu w sprawie z powództwa […] przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w N. o zadośćuczynienie. Sąd Okręgowy uznał, iż skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia w odniesieniu do tych osób jest niższa niż 10 000 zł.

13 Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie wnieśli M. K., R. P. i W. G.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 2

16 Zażalenie jest bezzasadne.

17 Zgodnie z art. 3982

18 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w

19 sprawach o prawa majątkowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Słusznie przyjął Sąd Okręgowy, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia w odniesieniu do powodów składających zażalenie nie osiągnęła tego progu. Wartość tę odniesieniu do powodów stanowi bowiem kwota zasądzona na ich rzecz przez Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r. Powodowie M. K. i R .P. nie zaskarżyli bowiem apelacją rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego o oddaleniu powództwa w pozostałej części, zaś apelacja w tym zakresie W. G. została odrzucona. W odniesieniu zatem do powodów Sąd drugiej instancji rozstrzygał wyłącznie na skutek apelacji strony pozwanej skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zawartemu w punkcie III, V i VII wyroku, w których zasądzono od pozwanego odpowiednio: kwotę 3000 zł na rzecz M. K.; kwotę 3500 zł na rzecz R. P. oraz kwotę 2500 zł na rzecz W. G. Ponieważ Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w tych punktach w ten sposób, że powództwo oddalił i wyłącznie to rozstrzygnięcie może stanowić przedmiot zaskarżenia skargą kasacyjną wniesioną przez powodów, to tym samym te kwoty stanowią w odniesieniu do skarżących przedmiot zaskarżenia. Wszystkie one są zaś niższe niż 10000 zł.

20 Z tych względów na podstawie art. 39814

21 k.p.c. w związku z art. 3941

22 § 3

23 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.