Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2014 r., III PK 78/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2014 r., III PK 78/14

Tekst

1 Sygn. akt III PK 78/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 3 grudnia 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Myszka

5 w sprawie z powództwa D. K.

6 przeciwko Szkole Podstawowej w T.

7 o przywrócenie do pracy,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 grudnia 2014 r.,

9 na skutek skargi kasacyjnej powódki

10 od wyroku Sądu Okręgowego w Z.

11 z dnia 30 grudnia 2013 r.,

12 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

13 Sąd Okręgowy w Z. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r. oddalił apelację powódki D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Z. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 sierpnia 2013 r. oddalającego powództwo przeciwko Szkole Podstawowej w T. o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję.

14 W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy dokonał trafnych ustaleń i wydał rozstrzygnięcie odpowiadające prawu. W sprawie zostały spełnione, wynikające z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), przesłanki 2

15 wypowiedzenia stosunku pracy powódce, mającej kwalifikacje do nauczania początkowego (w klasach I-III) i przeniesienia jej w stan nieczynny. Bezspornie w pozwanej zmniejszeniu uległy: liczba oddziałów w zakresie edukacji wczesnoszkolnej (klasy I-III) z 7 do 5, a także liczba godzin dydaktycznowychowawczych w zakresie nauczania początkowego ze 126 do 89 tygodniowo oraz zmniejszono w nauczaniu początkowym o 10 godzin zajęcia rewalidacyjnowychowawcze. Skutkowało to koniecznością ograniczenia zatrudnienia nauczycieli nauczania początkowego. Wybór powódki do wypowiedzenia jej stosunku pracy i przeniesienia, na jej wniosek, w stan nieczynny nie był dowolny ani dyskryminujący, lecz miał oparcie w kryteriach zwolnień nauczycieli pozwanej Szkoły zatwierdzonych przez Radę Pedagogiczną Szkoły w dniu 17 maja 2012 r.

16 Pracodawca kierował się obiektywnymi kryteriami, a w szczególności spełnieniem przez powódkę podstawowego kryterium doboru pracowników do zwolnienia z pracy, to jest osiągnięciem wieku emerytalnego i nabyciem uprawnień do emerytury, co zapewniło jej uzyskanie stałego źródła dochodu w postaci świadczenia emerytalnego. Wypowiedzenie stosunku pracy z uwagi na zmiany organizacyjne szkoły i przeniesienie w stan nieczynny nauczyciela, który osiągnął wiek emerytalny i nabył prawo do emerytury nie było dyskryminujące. Natomiast o powstaniu możliwości przywrócenia do pracy w pełnym wymiarze czasu pracy w rozumieniu art. 20 ust. 7 Karty Nauczyciela decyduje dyrektor oraz możliwości organizacyjne szkoły, a nie nauczyciel „w stanie spoczynku”, który osiągnął wiek emerytalny i nabył prawo do emerytury, zwłaszcza że w roku szkolnym 2012/2013 nie powstała możliwość zatrudnienia powódki w pełnym wymiarze zajęć dydaktycznowychowawczych (18 godzin tygodniowo). Pełnego etatu nie dałoby się też utworzyć przy uwzględnieniu łącznie: godzin nauczania w klasach I-III przydzielonych nauczycielom innych szkół uzupełniającym etaty w pozwanej szkole (w wymiarze 7 godzin tygodniowo, to jest 245 godzin w roku szkolnym), 146 godzin ponadwymiarowych w zakresie wychowania fizycznego oraz 40 godzin ponadwymiarowych przydzielonych nauczycielowi nauczania początkowego G. K., to jest 431 godzin w roku szkolnym (245+146+40). Pełny etat wynosi bowiem 630 godzin w roku szkolnym. Nie ma przy tym jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, aby 3

17 powódka mogła prowadzić zajęcia dydaktyczne w zakresie innego przedmiotu poza edukacją wczesnoszkolną, ponieważ ma kwalifikacje do nauczania początkowego. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie: 1/ art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela przez błędne zastosowanie i przyjęcie, że w pozwanej zaistniała określona w tym przepisie przesłanka zastosowania procedury nakierowanej na rozwiązanie stosunku pracy ze skarżącą, 2/ art. 20 ust. 7 w związku z art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela przez jego błędne zastosowanie polegające na: - dokonaniu oceny możliwości powierzenia skarżącej pozostającej w stanie nieczynnym obowiązków w pełnym wymiarze czasu pracy jedynie przez pryzmat godzin w zakresie nauczania wczesnoszkolnego, przydzielonych nauczycielom uzupełniającym etat w trybie art. 22 ust. 1 Karty Nauczyciela, w sytuacji gdy ocena ta winna zostać dokonana z uwzględnieniem możliwości pozwanej placówki jako całości, - przyjęciu, że nie istniały okoliczności zobowiązujące pracodawcę do przywrócenia do pracy skarżącej, pozostającej w stanie nieczynnym, a co za tym idzie, uznanie braku aktywności pracodawcy w tym zakresie za zgodne z prawem. Okolicznością przemawiającą za przyjęciem skargi do rozpoznania jest jej oczywiste uzasadnienie, „co przejawia się w rażąco niewłaściwym zastosowaniu” art. 20 ust. 1 pkt 2 oraz art. 20 ust. 7 Karty Nauczyciela „w zakresie, w jakim Sąd uznał odpowiednio: istnienie przesłanek do rozwiązania z powódką stosunku pracy oraz brak przesłanek nakazujących aktywowanie powódki pozostającej w stanie nieczynnym”.

18 W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przywrócenie skarżącej do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego za wszystkie instancje według norm przepisanych.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Skarga kasacyjna nie mogła być przyjęta do rozpoznania, ponieważ została oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów prawa materialnego, co przy braku adekwatnych proceduralnych zarzutów kasacyjnych sprawiało, że Sąd 4

21 Najwyższy był związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia oraz oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonaną w jego uzasadnieniu (art. 39813

22 § 2 k.p.c.). Z tych wiążących Sąd

23 Najwyższy ustaleń faktycznych miarodajnie wynikało, że w pozwanej Szkole zaistniały zmiany organizacyjne, które uzasadniały wypowiedzenie skarżącej umowy o pracę i przeniesienie jej w stan nieczynny. Ponadto ustalono, że przedstawiony przez pozwaną przydział godzin w roku szkolnym 2012/2013 oznaczał brak możliwości ponownego zatrudnienia skarżącej na stanowisku nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej. Skarżąca na datę przeniesienia w stan spoczynku osiągnęła wiek emerytalny, co zapewniało jej stałe źródło dochodu i z tej przyczyny spełniała przyjęte przez pracodawcę takie kryterium doboru do zwolnienia z pracy, ocenione przez Sąd jako usprawiedliwione i niedyskryminujące. Przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989

24 § 1 pkt 4 k.p.c.) wymagałoby wykazania

25 kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego kwalifikowanej postaci (oczywistości), widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i bez wnikania w szczegóły sprawy. Spełnienie tej przesłanki możliwe jest wyłącznie przy tak ewidentnym naruszeniu prawa, którego stwierdzenie nie wymaga dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub prawniczej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2012 r., I PK 201/11, LEX nr 1214543, z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274). W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania brak jest argumentów, które mogłyby uzasadniać twierdzenie o tak rozumianej oczywistej zasadności skargi, a skarżąca skupiła się wyłącznie na przedstawieniu własnego postulowanego planu zatrudnienia w pozwanej, który umożliwiałby powierzenie jej pełnego wymiaru godzin zgodnie z posiadanymi przez nią kwalifikacjami i bez ograniczania etatu któremukolwiek z pozostałych nauczycieli pozwanej. Postulat taki zaprzeczał miarodajnemu ustaleniu o niemożliwości powierzenia jej w roku szkolnym 2012/2013 obowiązków w pełnym wymiarze pensum. Tymczasem nauczyciel nie ma kompetencji do ustalania stanu zatrudnienia w szkole, co oznacza, że były nauczyciel w stanie nieczynnym nie ma roszczenia o ponowne zatrudnienie według postulowanych zmian organizacyjnych 5

26 lub obciążeń dydaktycznych innych nauczycieli zatrudnionych w szkole (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2007 r., II PK 269/06, OSNP 2008 nr 8-9, poz. 29).

27 Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji (art. 3989

28 § 1 k.p.c.).