Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2013 r., III KZ 30/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2013 r., III KZ 30/13
Tekst
1 Sygn. akt III KZ 30/13
POSTANOWIENIE
2 Dnia 16 lipca 2013 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Eugeniusz Wildowicz
5 w sprawie B. Ś.
6 o wznowienie postępowania
7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
8 w dniu 16 lipca 2013 r.,
9 zażalenia wnioskodawcy
10 na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 maja 2013 r.,
11 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
12 p o s t a n o w i ł
13 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
14 Zarządzeniem z dnia 11 maja 2013 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku B. Ś. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt XIV W […]. Powodem odmowy było stwierdzenie, że wnioskodawca nie usunął w zakreślonym terminie braku formalnego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata, do czego został wezwany w dniu 9 kwietnia 2013 r., po tym jak ustanowiony z urzędu obrońca złożył opinię o braku podstaw prawnych do wznowienia postępowania.
15 2
16 W zażaleniu na to zarządzenie B. Ś. podniósł, że wyznaczony mu obrońca z urzędu, składając opinię o braku podstaw do wznowienia postępowania, nie wykonał należycie swojej pracy, skoro nie zauważył tego, że akta sprawy są niekompletne, gdyż brakuje w nich dwóch kart. Wobec tego, że sądy orzekały na niekompletnym materiale dowodowym, zachodzą podstawy do wznowienia postepowania w sprawie.
17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
18 Zażalenie jest bezzasadne.
19 Podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania sporządzony osobiście przez skazanego nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący tego ustalenia, które skutkuje odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, nie podważa. Twierdzi natomiast, że dotychczasowy obrońca z urzędu nie wykonał należycie swojej pracy.
20 W związku z tym zauważyć trzeba, że skarżący nie domagał się jednak przyznania mu do tej czynności innego obrońcy z urzędu. Skoro tak, to właściwy sąd nie mógł oceniać, czy obrońca dotychczasowy należycie wykonał zlecone mu czynności, wyjaśniając powody odstąpienia od sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania i ewentualnie wyznaczyć mu innego obrońcę z urzędu. Problematyka ta nie może również, co oczywiste, być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu.
21 W zaistniałej sytuacji procesowej jedynym sposobem skutecznego podważenia zarządzenia z dnia 11 maja 2013 r. byłoby wykazanie, że wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro wnioskodawca tego nie uczynił, brak jest podstaw do zakwestionowania tego zarządzenia. Podkreślić również trzeba, że wniosek o wznowienie postępowania na korzyść skazanego może być złożony w każdym czasie.
22 Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.