Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2026 r., III KZ 17/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2026 r., III KZ 17/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 4 sierpnia 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Dziergawka

4 SSN Ryszard Witkowski

5 w sprawie R. J. skazanego z art. 160 § 1 k.k. i in.

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 4 sierpnia 2026 r.

7 zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2026 r. sygn. akt III KO 89/26, o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu i odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 222/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II K 1/23

8 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k.

9 postanowił:

10 utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

11 Skazany R. J. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 222/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II K 1/23 oraz wyznaczenie obrońcy z urzędu, następnie został wezwany do sprecyzowania swojego wniosku poprzez wskazanie podstaw do wznowienia postępowania

12 Postanowieniem z 11 maja 2026 r., sygn. akt III KO 89/26, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia osobiście sporządzonego przez skazanego wniosku o wznowienie postępowania karnego z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Skazany wniósł zażalenie na to postanowienie, wskazując, że Sąd Najwyższy oddalając wniosek nie rozpoznał podniesionych przez skazanego argumentów.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zażalenie wniesione przez skazanego jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym.

15 Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że Sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W wypadku zatem stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, odmawia się jego przyjęcia z pominięciem procedury uzupełnienia jego braków formalnych. Taki stan rzeczy bez wątpienia wystąpił w przedmiotowej sprawie. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika - wbrew twierdzeniom skazanego - że Sąd Najwyższy odniósł się do wszystkich okoliczności wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd wskazał z jakich powodów przytoczone przez skazanego okoliczności nie mogą prowadzić do uznania zasadności złożonego wniosku. Kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do jednoznacznego wniosku o jego prawidłowości i braku podstaw do uwzględnienia złożonego przez skazanego zażalenia. Skazany nie wskazał bowiem żadnych podstaw, które skutkowałyby potrzebą i koniecznością wznowienia postępowania. W ocenie Sądu Najwyższego w niniejsze sprawie nie zaistniały także żadne podstawy do jego wznowienia z urzędu.

16 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

17 Anna Dziergawka Małgorzata Bednarek Ryszard Witkowski