Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2014 r., III KZ 16/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2014 r., III KZ 16/14

Tekst

1 Sygn. akt III KZ 16/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 maja 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Dołhy

5 w sprawie P. K.

6 w przedmiocie wznowienia postępowania

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 22 maja 2014 r.,

8 zażalenia, skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego

9 z dnia 10 marca 2014 r.,

10 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, postanowił

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Zarządzeniem z dnia 10 marca 2014 r. odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w R., sporządzonego osobiście przez skazanego P. K., a to wobec nie usunięcia w terminie braku formalnego wniosku przez złożenie go jako sporządzonego i podpisanego przez adwokata bądź radcę prawnego.

13 W zażaleniu na to zarządzenie skazany kwestionuje odmowe przyjęcia wniosku, wykazując zasadność żądania wznowienia postępowania.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

15 Brak podstaw do uwzględnienia zażalenia.

16 2

17 W sytuacji, gdy z mocy wyrażonego przepisu ustawy procesowej obowiązuje wymaganie sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez osobę o szczególnych kwalifikacjach (art. 545 § 2 k.p.k.), brak zachowania tego wymogu stanowi brak formalny i nie pozwala sądowi na przyjęcie pisma, które zostało sporządzone bez zachowania reguł określanych w Kodeksie postępowania karnego.

18 Skazany wezwany został do uzupełnienia braku formalnego wniosku, jednakże nie zastosował się do wezwania. W tych warunkach zasadnie odmówiono przyjęcia wniosku nie spełniającego wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. Z tych powodów należało zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.