Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2015 r., III KZ 106/14

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III KZ 106/14
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt III KZ 106/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 stycznia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Roman Sądej

5 w sprawie W. P. o wznowienie postępowania,

6 po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r.,

7 zażalenia W. P. na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 września 2014r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 czerwca 2006 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 marca 2006 r.,

8 na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k.

9 postanowił

10 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

11 Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca Wydziału odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez W. P., z powodu nieusunięcia braku formalnego, polegającego na niesporządzeniu i niepodpisaniu wniosku przez adwokata lub radcę prawnego.

12 W zażaleniu na to zarządzenie W. P. przedstawił swoje stanowisko, że w jego sprawie nie jest wymagane sporządzenie wniosku przez adwokata czy radcę prawnego, gdyż wskazywane przez niego okoliczności dotyczą przestępstw ściganych z urzędu.

13 Zażalenie było oczywiście bezzasadne.

14 To ustawodawca przesądził o tzw. przymusie adwokackim dla skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, toczącego się również na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia – art. 113 § 1 k.p.w. 2

15 w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. Żaden sąd, w tym i Sąd Najwyższy nie może nie stosować obowiązujących przepisów ustawowych. Wniosek o wznowienie postępowania, aby w ogóle mógł być merytorycznie rozpoznany, ów wymóg ustawowy spełnić musi.

16 Twierdzenie skarżącego, że w jego sprawie jest inaczej, pozostać musi jego subiektywnym stanowiskiem, w żadnej mierze nie podważającym zasadności zaskarżonego zarządzenia, które – jako respektujące obowiązującą procedurę – należało utrzymać w mocy.

Powołane przepisy