Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., III KZ 100/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., III KZ 100/12

Tekst

1 Sygn. akt III KZ 100/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 lutego 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Rafał Malarski

5 w sprawie A. G.

6 skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

7 w dniu 7 lutego 2013 r.,

8 zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego

9 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z dnia 28 listopada 2012 r.,

10 p o s t a n o w i ł

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Zażalenie okazało się bezzasadne w stopniu oczywistym. Skarżący sprowadził złożony środek odwoławczy do zapewnień o swojej niewinności i do tezy o potrzebie przeprowadzenia nowych dowodów mających wykazać jego niewinność. Milczeniem zbył natomiast wskazany w kwestionowanym zarządzeniu powód, który jako jedyny legł u podstaw odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie procesu. Dlatego jeszcze raz dobitnie trzeba stwierdzić, że przyczyną wydania zaskarżonego zarządzenia było wyłącznie to, że skazany nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania o uzupełnienie braku formalnego, to znaczy nie nadesłał wniosku sporządzonego i podpisanego przez podmiot fachowy – adwokata.

13 W tych warunkach Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.

14 2