Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2013 r., III KO 106/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2013 r., III KO 106/12

Tekst

1 Sygn. akt III KO 106/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 kwietnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Cesarz

5 w sprawie A. W.

6 skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 11 kwietnia 2013 r.,

9 zażalenia skazanego na zarządzenie przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2013 r.

10 o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 13 maja 2008 r.,

12 p o s t a n o w i ł

13 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

14 Na wstępie należy stwierdzić fakt, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane przez przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego – T. A. i przez niego własnoręcznie podpisane. Skazanemu przesłano odpis zarządzenia z pominięciem osoby, która je wydała, co było uchybieniem, ale nie mającym wpływu na ocenę autentyczności tej decyzji procesowej i jej funkcjonowania w obrocie prawnym.

15 Przechodząc do meritum zażalenia, nie kwestionuje się w nim formalnego wymogu wnikającego z art. 545 § 2 k.p.k., że wniosek o wznowienie postępowania (jeżeli nie pochodzi od prokuratora), powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Skazany w zakreślonym terminie nie dopełnił tego obowiązku. W zażaleniu zarzuca on jedynie, że nie wyznaczono mu kolejnego adwokata, który złożyłby wniosek odpowiadający powyższym wymogom formalnym.

16 2

17 Jednak w uzasadnieniu pkt 1 zaskarżonego zarządzenia przekonująco wykazano, dlaczego wniosek o nowego obrońcę nie mógł być uwzględniony. Wywody skazanego są tylko polemiką ze stanowiskiem wyrażonym w zarządzeniu, nie zawierającą argumentów świadczących o nietrafności tego stanowiska. W zaskarżonym zarządzeniu zwrócono uwagę, że wniosek o wznowienie postępowania na korzyść może być złożony w każdym czasie przez ustanowionego adwokata.

18 Żądanie skazanego o wyznaczenie kolejnego obrońcy nie może prowadzić do wymuszenia na nim sporządzenia wniosku, do czego w rzeczywistości zmierza się w zażaleniu.

19 Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.