Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2026 r., III KK 445/25

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2026 r., III KK 445/25

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 2 lutego 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Jacek Błaszczyk

4 w sprawie K. S. skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2026 roku po rozpoznaniu wniosku obrońcy z urzędu o zasądzenie opłaty za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 264/24 utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt II K 4/24, postanowił:

5 zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego C. W.

6 Kancelaria Adwokacka w K. kwotę 1476 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie K.

7 S. zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 264/24 utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt II K 4/24.

Uzasadnienie

8 Radca prawny C. W. został wyznaczony obrońcą z urzędu dla skazanego K. S. w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 264/24, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt II K 4/24, celem sporządzenia i wniesienia kasacji na rzecz skazanego lub poinformowania Sądu Najwyższego, że nie stwierdzono podstaw do złożenia takiego wniosku.

9 W dniu 28 lipca 2025 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja obrońcy skazanego, która została oddalona jako oczywiście bezzasadna na posiedzeniu w dniu 1 października 2025 r. W postanowieniu Sądu Najwyższego, pomimo wniosku zawartego w kasacji, nie rozstrzygnięto jednak o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

10 W związku z powyższym Sąd Najwyższy uznał, że obrońcy skazanego należy się - stosownie do treści m. in. art. art. 22³ ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499) i § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2024, poz. 764), wynagrodzenie za dokonane czynności procesowe.