Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2026 r., III KK 416/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2026 r., III KK 416/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 15 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Marek Pietruszyński

4 w sprawie J.J. uniewinnionej od popełnienia czynu z art. 212 § 1 k.k.

5 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 października 2026 r. wniosku pełnomocnika oskarżyciela prywatnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 31 marca 2026r., sygn. IV Ka 1986/25 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 9 września 2025 r., sygn. II K 94/24 w zakresie kosztów procesu i zasądzenia od oskarżyciela prywatnego na rzecz J.J. zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.

6 postanowił wniosku nie uwzględnić.

Uzasadnienie

7 Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

8 W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest utrwalony pogląd, że wstrzymanie wykonania wyroku na podstawie art. 532 k.p.k., jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie tej instytucji może więc nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych.

9 Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienia w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być jednak dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń.

10 Wniosek o wstrzymanie zakresowego wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, pełnomocnik oskarżyciela prywatnego uzasadnił wysokim prawdopodobieństwem trafności zarzutów przedstawionych w kasacji.

11 Po rozważeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku w żądanym zakresie, Sąd Najwyższy doszedł do przekonana, że na obecnym etapie postępowania trudno jest jednoznacznie uznać aby istniała dostatecznie uzasadniona podstawa do twierdzenia, jakoby wniesiona kasacja miała walor „oczywistej zasadności”, bez potrzeby prowadzenia dalszych, pogłębionych rozważań faktyczno – prawnych, zwłaszcza w zakresie zarzutów dotyczących dokonania oceny dowodów z naruszeniem art. 7 k.p.k. przez brak należytej konfrontacji tej oceny z faktem prawomocnego skazania J.J. za złożenie fałszywego zawiadomienia o przestępstwie i fałszywych zeznań dotyczących zachowania oskarżyciela prywatnego w zakresie fragmentu tego samego zdarzenia objętego prywatnym aktem oskarżenia, jak też brakiem właściwego odniesienia się w tych ocenach do relacji wiążących strony procesu, które to zarzuty nie są prima facie jednoznacznie bezzasadne.

12 Za nieuwzględnieniem wniosku przemawiało również to, że w tej sprawie w zakresie żądanego wstrzymania wyroku, uwzględniając sytuację materialną oskarżyciela, który nie jest osobą znajdującą się w niedostatku, nie wchodziło w grę ryzyko nieodwracalnych dla oskarżyciela prywatnego skutków orzeczenia w razie jego wykonania.

13 Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.