Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2026 r., III KK 268/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2026 r., III KK 268/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 8 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Dariusz Świecki

4 w sprawie K.B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 września 2026 r., wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 16 czerwca 2025 r., sygn. akt II AKa 50/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 4 października 2023 r., sygn. akt II K 87/18, postanowił:

5 wniosku nie uwzględnić.

Uzasadnienie

6 W kasacji obrońcy K.B. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, motywując go tym, że oskarżona od 3 lat i 6 miesięcy przebywa na wolności, leczy się neurologicznie oraz korzysta ze wsparcia psychologa, zatem wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowe dolegliwości i w zasadzie nieodwracalne skutki, a ponadto wskazując na duże prawdopodobieństwo zasadności zarzutów kasacji.

7 W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

8 Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

9 Wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie.

10 Nie może bowiem budzić wątpliwości, że wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę jedynie wyjątkowo, i to w razie zaistnienia szczególnych okoliczności. Jest to związane z faktem, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, jakie powinny podlegać bezzwłocznemu wykonaniu. Do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Podkreślić należy, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar. W sprawie niniejszej Sąd Najwyższy nie dopatrzył się żadnych szczególnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania prawomocnego orzeczenia. W szczególności nie mogło skutkować zastosowaniem regulacji z art. 532 § 1 k.p.k. powoływanie się przez obrońcę na okoliczność leczenia neurologicznego skazanej czy też korzystanie przez nią ze wsparcia psychologa. Wszak od dawna w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że okoliczności związane ze stanem zdrowia skazanego mogą być podstawą do skorzystania z regulacji prawa karnego wykonawczego, a to odroczenia wykonania kary lub zarządzenia przerwy w odbywaniu kary, a nie konstrukcji z art. 532 § 1 k.p.k.

11 Z kolei, gdy chodzi o odwoływanie się do dużego prawdopodobieństwa zasadności kasacji, stwierdzić trzeba, że same zarzuty kasacji - dla ustalenia ich zasadności - muszą zostać szczegółowo przeanalizowane na rozprawie kasacyjnej, gdyż tego rodzaju oceny nie można dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy i sama kasacja nie podnosi zarzutów, które w sposób oczywisty wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako wręcz oczywiście bezzasadnej.

12 Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie.