Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2009 r., III CZ 8/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2009 r., III CZ 8/09
Tekst
1 Sygn. akt III CZ 8/09
POSTANOWIENIE
2 Dnia 5 marca 2009 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
6 SSN Dariusz Zawistowski
7 w sprawie ze skargi A.B. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku G.R.
8 przy uczestnictwie [...]
9 zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K.
10 z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt [...]
11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2009 r.,
12 zażalenia A.B. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
13 z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt [...],
14 uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
15 Postanowieniem z dnia 5 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę A.B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2004 r. Sąd zarzucił, że skarga została wniesiona po upływie terminu.
16 2
17 W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie tego postanowienia.
18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
19 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
20 Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona na podstawie art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy odrzucając skargę miał na uwadze jedynie zachowanie terminu do jej wniesienia w oparciu o art. 403 § 2 k.p.c. Pominął natomiast, że skarżący powołał się również na okoliczność przewidzianą w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. tj., że postanowienie w sprawie nabycia własności przez zasiedzenie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2004 r. zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Skarżący na tę okoliczność powołał postanowienie Prokuratora Rejonowego w K. z dnia 30 grudnia 2006 r. oraz postanowienie Prokuratora Okręgowego w K. z dnia 5 kwietnia 2007 r. Zachodziła zatem potrzeba rozważenia, czy został zachowany termin z art. 407 § 1 k.p.c. do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej na tej podstawie (art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.).
21 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.