Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2008 r., III CZ 41/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2008 r., III CZ 41/08

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 41/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 grudnia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

6 SSN Dariusz Zawistowski

7 w sprawie z powództwa J. T.

8 przeciwko S. S.

9 o złożenie oświadczenia woli,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2008 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 sierpnia 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

11 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanego S. S., w sprawie o złożenie oświadczenia woli.

13 W zażaleniu na to postanowienie, pozwany wniósł o jego uchylenie.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

16 Żalący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku skargi kasacyjnej w postaci przedłożenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania przed Sądem Najwyższym.

17 Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu, takie umocowanie nie wynikało też z pełnomocnictwa przedłożonego wraz z odpowiedzią na pozew. Mocodawca bowiem posłużył się bardzo ogólną formułą „sądy właściwe do rozpoznania sprawy”. Zgodnie z 2

18 poglądem przedstawionym w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. III CZP 142/07, opubl. w OSNC 11/2008 poz. 122, przez „sprawę” należy rozumieć zespół czynności procesowych stron i sądu rozpoczętych wniesieniem pozwu a zakończonych wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy. Oznacza to, że przedłożone pełnomocnictwo obejmowało jedynie umocowanie do występowania przed sądem I instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Tym samym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2

19 k.p.c.

20 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941

21 §

22 3 k.p.c.).