Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2009 r., III CZ 38/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2009 r., III CZ 38/09

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 38/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 października 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

6 SSN Marek Sychowicz

7 w sprawie ze skargi J.P.

8 o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2003 r., sygn. [...] z wniosku J.D.

9 przy uczestnictwie [...]

10 o uwłaszczenie,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2009 r.,

12 zażalenia J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

13 z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt [...],

14 oddala zażalenie.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postępowania, w sprawie wniosku J.D., o uwłaszczenie.

17 W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

19 Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie uprawnień o charakterze proceduralnym. Taki pogląd dominuje w orzecznictwie, gdzie wskazuje się na potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń oraz podkreśla się, że odmienna wykładnia prowadziłaby do zbędności wymogu „naruszenia praw", skoro samo pozbawienie zainteresowanego możności działania na skutek nieuczestniczenia w postępowaniu ewidentnie narusza przepisy prawa formalnego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1974 r., III CZP 88/74, opubl. OSNC z 1976 r., Nr 1, poz. 4, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2002 r., l CKN 450/0, niepubl.).

20 Naruszenie prawa materialnego stanowi przesłankę wznowienia postępowania, podlega zatem sądowej weryfikacji na podstawie art. 410 k.p.c., Tym samym, wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest wprost wskazać i uzasadnić naruszenie przepisów prawa materialnego. Pominięcie tego zagadnienia w skardze, albo nie wykazanie, że naruszenie prawa materialnego zachodzi, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art. 410 k.p.c. Taka sytuacja występuje w rozważanej sprawie, skoro żalący skoncentrował się w skardze jedynie na okolicznościach uzasadniających brak możności działania w zakończonym postępowaniu, natomiast pominął naruszenie prawa materialnego.

21 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art.

22 3941

23 § 3 k.p.c.).