Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., III CZ 26/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., III CZ 26/07

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 26/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 6 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Grzegorz Misiurek

6 SSN Zbigniew Strus

7 w sprawie z wniosku N. N.

8 przy uczestnictwie S. N. i J. N.

9 o podział majątku wspólnego,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2007 r.,

11 zażalenia wnioskodawczyni

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

13 z dnia 5 marca 2007 r.,

14 uchyla zaskarżone postanowienie.

15 2

Uzasadnienie

16 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami jako niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, wskazaną w skardze na kwotę niższą niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 5191 § 2 k.p.c.).

17 W zażaleniu wnioskodawczyni wniosła o uchylenie postanowienia oraz nadanie biegu skardze kasacyjnej zarzucając, że podstawą jej odrzucenia była oczywista omyłka zawarta w skardze, dotycząca podanej w niej wartości przedmiotu zaskarżenia i polegająca na wpisaniu w liczbie ją określającej jako początkowej cyfry „1” zamiast „5” , którą skarżąca niniejszym prostuje. Sąd Najwyższy zważył co następuje:

18 Wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została przez wnioskodawczynię w apelacji na kwotę 3.500.000 zł. Zaskarżeniem objęte były rozstrzygnięcia negatywne dotyczące następujących przedmiotów majątkowych: udziału w ½ części nieruchomości położonej przy ul. P. w K., samochodów osobowych i ciężarowych, 5 kg złota oraz kwoty 3 mln zł. Sąd Okręgowy uwzględnił apelację przez zaliczenie dodatkowo w skład majątku wspólnego 51 sztuk monet dwudziestodolarowych w złocie i 31 sztuk sztabek złotych. W sprawie nie była ustalana wartość przedmiotu sprawy, która we wniosku określona została na kwotę 1.500.000 zł. Wartość ta nie obejmowała przedmiotów o które wnioskodawczyni następnie rozszerzyła wniosek w postaci złota oraz samochodów.

19 Ten stan rzeczy dostatecznie uzasadnia twierdzenie skarżącej, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę wskazaną w skardze kasacyjnej jest wynikiem omyłki i stanowi oczywistą niedokładność, co z punktu widzenia tego wymagania skargi, zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., nie stanowi przeszkody do nadania jej właściwego biegu.

20 Z tych względów orzeczono ja w sentencji postanowienia (art. 39816 w zw.

21 z art. 3941

22 § 3 k.p.c.).

23 db