Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2026 r., III CZ 25/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2026 r., III CZ 25/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 29 lipca 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Dariusz Zawistowski

4 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 lipca 2026 r. w Warszawie zażalenia A.G., J.G. i L.G. na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z 8 lipca 2025 r., IV WSC 27/25, w sprawie z powództwa A.G., J.G. i L.G. przeciwko G.D., S.M., M.D. i J.I. o wydanie nieruchomości, oddala zażalenie.

Uzasadnienie

5 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lipca 2025 r. odrzucił skargę kasacyjna powodów od wyroku tego Sądu z 13 grudnia 2024 r., wydanego w sprawie IV Ca 1490/23. Skargę powodów uznał za niedopuszczalną, z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż 50000 zł.

6 W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący zarzucili naruszenie art. 398² § 1 k.p.c. i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia z 8 lipca 2025 r.

7 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

8 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 13 grudnia oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z 27 marca 2023 r., w sprawie o wydanie nieruchomości. Sąd Okręgowy prawidłowo zatem ocenił, że sprawa, w której powodowie wnieśli skargę kasacyjną ma charakter majątkowy i dla oceny jej dopuszczalności ma zastosowanie art. 398² § 1 k.p.c. W skardze kasacyjnej powodowie wskazali, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 300 zł. Sąd Okręgowy ocenił zatem zasadnie, że skarga kasacyjna powodów była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. Wadliwie wskazał natomiast na art. 424⁶ § 3 k.p.c. jako podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej, zamiast na art. 398⁶ § 2 k.p.c.

9 Powyższej oceny o niedopuszczalności skargi kasacyjnej powodów nie zmienia powoływanie się przez powodów na konieczność ustalenia przebiegu granicy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy o wydanie nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie roszczenie windykacyjne powodów nie było bowiem połączone z rozpoznawaniem równocześnie żądania rozgraniczenia nieruchomości i w wyroku zaskarżonym skargą kasacyjną nie zamieszczono rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu nieruchomości na podstawie art. 36 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lutego 202 r., II CZ 147/01).

10 Z tego względu zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało oddaleniu na podstawie art. 394¹ § 3 w zw. z art. 398¹⁴ k.p.c.