Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2026 r., III CZ 216/25
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2026 r., III CZ 216/25
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 27 sierpnia 2026 r.
2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
3 SSN Ireneusz Kunicki
4 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie zażalenia B.G. na postanowienie Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 2025 r., III CB 100/25, w sprawie z wniosku B.G. o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego K.Z. wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie III CB 52/25, odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
5 Sąd Najwyższy postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r., III CB 100/25, odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącego o zbadanie spełnienia przez SSN K.Z. wymogów niezawisłości i bezstronności.
6 Sąd Najwyższy wskazał, że wniosek o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności nie mógł zostać rozpoznany, ponieważ bazował wyłącznie na okolicznościach towarzyszących powołaniu sędziego, co – w świetle art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”) – wyklucza możliwość jego merytorycznego rozpoznania. Jeżeli wniosek jest niedopuszczalny, podlega on odrzuceniu na podstawie art. 29 § 10 u.SN, nie zaś merytorycznemu rozpoznaniu na podstawie art. 29 § 15 u.SN.
7 Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie, w którym zaskarżył je w całości.
8 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
9 Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Na wydane bowiem przez Sąd Najwyższy postanowienie o odrzuceniu wniosku o zbadanie spełnienia przez Sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności, nie przysługuje zażalenie.
10 Jak już wskazano, zgodnie z art. 29 § 10 u.SN, jeżeli wniosek o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności sędziego nie spełnia wymogów określonych w § 5-9, podlega on odrzuceniu. Jednocześnie art. 29 § 21 u.SN przewiduje „odwołanie od postanowienia wydanego na skutek rozpoznania wniosku”, czyli postanowienia merytorycznego (oddalającego albo uwzględniającego wniosek art. 29 § 17-19 u.SN). Trzeba podkreślić, że odrzucenie wniosku na podstawie art. 29 § 10 u.SN nie stanowi rozpoznania wniosku w rozumieniu art. 29 § 21 u.SN.
11 Jeżeli zatem przepis, który samodzielnie reguluje tryb i środki zaskarżenia w ramach procedury testu niezawisłości wprost wskazuje, kiedy środek zaskarżenia przysługuje, a jednocześnie nie wymienia postanowienia o odrzuceniu wniosku, należy przyjąć, że w tym zakresie ustawodawca świadomie wyłączył możliwość jego zaskarżenia. Nie jest zaś dopuszczalne konstruowanie środka prawnego, którego ustawa nie przewiduje. Ani przepisy Kodeksu postepowania cywilnego, ani przepisy u.SN, nie dają prawa stronie do złożenia zażalenia na wydane w Sądzie Najwyższym postanowienie o odrzuceniu wniosku, o którym mowa art. 29 § 5 u. SN (zob. postanowienie z 3 grudnia 2025 r., III CZ 196/25).
12 Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 398²¹ i art. 394¹ § 3 k.p.c., orzekł jak wyżej.