Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2011 r., III CZ 20/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2011 r., III CZ 20/11

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 20/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 maja 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Mirosław Bączyk

6 SSN Dariusz Dończyk

7 w sprawie z urzędu

8 przy uczestnictwie K. Ż., P. S., J. S. i U.B.

9 o zmianę postanowienia Sądu odnośnie małoletniego K. Ż., oraz z wniosku K. Ż.

10 o powierzenie wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim K. Ż., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2011 r.,

11 zażalenia adwokat A.Ż. pełnomocnika z urzędu K. Ż.

12 na postanowienie Sądu Okręgowego

13 z dnia 1 marca 2011 r.,

14 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia.

17 W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem orzecznictwa, obowiązek wypłacenia wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu stanowi subsydiarny, publicznoprawny obowiązek Skarbu Państwa służący realizacji zasady równości w postępowaniu cywilnym oraz urzeczywistnieniu prawa do sądu. Obowiązek ten nie mieści się w ramach kosztów procesu w rozumieniu k.p.c., tak więc rozstrzygnięcie sądu o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest orzeczeniem co do kosztów procesu z art. 3941

19 k.p.c. Tym samym, niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na rozstrzygnięcia sądu II instancji w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010/2/24, z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, Biul. SN 2010/2, s. 11, z dnia 15 kwietnia 2010 r., II CZ 118/09, nie publ.).

20 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.